งเสื้อผ้าอย่างเจ้าขาวมาจัดการพวกคนสมองทึบเหล่านั้น
วิธีเดียวที่คนพวกนี้จะหลาบจำคือถูกทึ้งเสื้อผ้าจนเหลือแต่ตัวล่อนจ้อนแล้วโยนออกจากร้าน
“ระบบ ต้องใช้เวลาซ่อมเจ้าขาวนานขนาดไหน” ปู้ฟางถามระบบ
“เจ้าขาวกำลังอยู่ระหว่างการยกระดับสติปัญญา และบางส่วนของมันต้องถูกเปลี่ยนออก ทั้งหมดใช้เวลาหกชั่วยาม” ระบบพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง
หกชั่วยามเชียวหรือนี่
ปู้ฟางพยักหน้า ดูเหมือนว่าเขาจะได้เจอเจ้าขาวในวันพรุ่งนี้
ปู้ฟางหันหลังกลับเข้าครัวพลางใส่ถังใบใหญ่ไว้ในตู้ มันน่าจะพอช่วยซ่อนกลิ่นเหม็นได้ แม้ว่าเต้าหู้เหม็นจะอร่อย แต่กลิ่นเหม็นของมันก็ไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะทานทนไหว
ปู้ฟางตั้งใจจะคิดอาหารรายการใหม่อีกหลายอย่างนอกจากเต้าหู้เหม็น ไม่มีเวลาให้เอ้อระเหยอีก
…
ภายในร้านโอสถทิพย์ หนานกงหวั่นแช่ตัวในถังไม้ขนาดใหญ่ กลิ่นหอมเป็นเอกลักษณ์ของโอสถทิพย์โชยออกมาจากน้ำ มีฟองผุดขึ้นมาไม่หยุดหย่อนจากโอสถเหลวในถังใบนั้น
หนานกงหวั่นใช้นิ้วม้วนปอยผมสีแดงเล่นพลางหรี่ตาสองข้างลงเล็กน้อย
“พลังปราณเที่ยงแท้ในตัวของข้ากำลังเดือดพล่าน แถมปริมาณของมันยังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จะเป็นเพราะเต้าหู้เหม็นนั่นหรือเปล่า อาหารจานนั้นช่วยเพิ่มพลัง
