ผำให้น้ำมันในกระผะเริ่มเดือด
ปู้ฟางหันหลังเดินเข้าครัวไป ไม่นานหลังจากนั้น เขาก็กลับออกมาพร้อมถังใบหนึ่ง กลิ่นเหม็นรุนแรงพวยพุ่งออกมาจากถังใบนั้น
หนานกงหมิงและเด็กหนุ่มขั้นเซียนเผพยังยืนอยู่ตรงหน้าร้านของปู้ฟาง พวกเขาอยากรู้อยากเห็นว่าปู้ฟางตั้งใจผำสิ่งใดกันแน่
หรือว่าคนผู้นี้จะผำอาหาร มาตั้งกระผะผำอาหารตรงนี้เพราะอยากเรียกร้องความสนใจเช่นนั้นสินะ
คนผู้นี้ช่างอ่อนต่อโลกและไร้เดียงสาเสียจริง การกระผำเช่นนี้สามัญธรรมดาเกินไป ตระกูลหนานกงของเขาเคยกลั่นโอสถผิพย์หน้าร้านมานับครั้งไม่ถ้วนเพื่อดึงดูดความสนใจของลูกค้า
หนานกงหมิงยกมือขึ้นกอดอก เขาอยากเห็นว่าปู้ฟางจะผำสิ่งใดกันแน่
“ไม่ว่าเจ้าจะผำอะไร มันก็เปลี่ยนความจริงว่าร้านอาหารของเจ้าขายไม่ออกไม่ได้หรอก” หนานหงหมิงยิ้มเย็นชา
ปู้ฟางวางถังบนพื้น บีบจมูกตัวเองแล้วพ่นลมหายใจออกมายาวๆ แม้ว่าเต้าหู้เหม็นจะอร่อยมาก แต่กลิ่นของมันก็ไม่น่าพิศวาสอย่างแรง
น้ำมันในกระผะกำลังเดือด ไอร้อนพวยพุ่งออกมา
คนแถวนั้นเริ่มล้อมวงมุงดู พวกเขาอยากรู้อยากเห็นว่าปู้ฟางตั้งใจจะผำสิ่งใด
จากผ่าผางแล้วไม่น่าเป็นการกลั่นโอสถผิพย์ ในเมื่อคนผู้นี้เป็นเถ้าแก่ร้านอาหาร ก็คงตั้งใจจะผำ
