ีมือระดับสิบขั้นเทพศักดิ์สิทธิ์มาแล้ว ทั้งที่มีปราณเพียงระดับแปดขั้นเทพแห่งสงครามเท่านั้น
ปู้ฟางเตะยอดฝีมือขั้นเซียนเทพปลิวไปไกลก่อนตกกระแทกพื้นอย่างแรง คนผู้นั้นกระอักเลือดแล้วพยายามอย่างหนักเพื่อพยุงตัวเองขึ้น
“ไปเสีย! เจ้าของร้านอาหารหมอกเมฆาจะไม่ขายร้านนี้ให้เจ้า” ปู้ฟางประกาศอย่างใจเย็นพลางกวาดสายตามองไปทั่วร้าน
หนานกงหมิงอึ้งไปครู่หนึ่งก่อนหัวเราะเย็นชา เขาอ้าปากเตรียมจะพูดแต่ลูกตาดำกลับหดลงฉับพลัน
ปัง
หนานกงหมิงเห็นปู้ฟางเอากระทะสีดำฟาดพื้นอย่างแรงจนพื้นสั่นสะเทือน ภาพนี้ทำให้เขาหวาดกลัวไม่น้อย
หนานกงหมิงกลับหลังหันเดินตรงไปที่ประตูร้านอย่างไม่นึกลังเล
“คอยดูเถอะ… ไม่ช้าทั้งเมืองก็จะขายโอสถอดอาหารของตระกูลข้า เมื่อถึงตอนนั้น ทุกคนจะแห่ไปซื้อและร้านของเจ้าก็จะร้างไร้ผู้คน คอยดู เจ้าจะกลายเป็นตัวตลกของเมืองหมอกนภาแห่งนี้ ”
ขณะกำลังก้าวออกจากร้าน หนานกงหมิงก็หันหน้ามาเล็กน้อยพลางยิ้มเยาะพวกเขา
หนานกงหมิงตั้งใจจะพูดเย้ยอีกสักหน่อย แต่กลับใจหายแวบเมื่อเห็นปู้ฟางยกกระทะสีดำขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เขารีบหมุนตัวแล้วเดินออกชนิดไม่รีรอสักนิด
ความเงียบสงบกลับคืนสู่ร้านอีกครั้ง
ทว่าร้านที่ตอนแรกสะอาด
