อไพล่หลังแล้วเดินวนรอบร้านอยู่พักหนึ่ง ก่อนเอ่ยขึ้น “เจ้าแค่ยกร้านอาหารหมอกเมฆาให้ข้า”
หยางเหม่ยจี๋ตกตะลึงไปครู่หนึ่งก่อนร่องรอยความโกรธจะปรากฏบนใบหน้า “ท่านก็อยากฮุบร้านของข้ารึ ท่านอยากเปิดร้านโอสถทิพย์ใช่หรือไหม ข้าหยางเหม่ยจี๋ไม่มีวันยอมเด็ดขาด”
นางคาดไม่ถึงว่าปู้ฟางเองก็ต้องการร้านอาหารหมอกเมฆาเช่นกัน จึงโกรธมากเพราะรู้สึกเหมือนถูกอีกฝ่ายหักหลัง
ปู้ฟางมองหญิงสาวด้วยสายตาพิกล
“ใครบอกว่าข้าอยากเปิดร้านโอสถทิพย์ ข้าอยากเปิด…ร้านอาหาร แต่ข้าต้องเป็นเจ้าของร้านเอง…” ปู้ฟางพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ
ภารกิจของระบบระบุว่าเขาต้องเปิดร้านสาขา ดังนั้นเขาจึงต้องเป็นเจ้าของร้าน ถ้าจะให้ช่วยร้านอาหารหมอกเมฆา เขาจำเป็นต้องเป็นเจ้าของร้านแห่งนี้
เรื่องนี้ยังเป็นผลดีต่อหยางเหม่ยจี๋ด้วย เพราะปู้ฟางแน่ใจแล้วว่านางไม่เหมาะกับการทำร้านอาหารแม้แต่น้อย
“หากท่านจะเปิดร้านอาหาร เช่นนั้นข้าก็ยอมรับได้ แต่ว่าต้องมีเงื่อนไข”
ความจริงที่ว่านางไม่ได้ปฏิเสธข้อเสนอแต่กลับตกลงทันที ถือได้ว่าเกินกว่าที่ปู้ฟางคาดเอาไว้ มันทำให้เขารู้สึกสองจิตสองใจขึ้นมา
“ว่ามา เงื่อนไขอะไร” ปู้ฟางถาม
หยางเหม่ยจี๋ตื่นเต้นมากจนเนื้อตัวสั่นสะท้าน “ข้อแ
