กปรกแย่งร้านอาหารของนางมาตั้งแต่ต้นอยู่แล้ว
ดวงตาของเด็กหนุ่มขั้นเซียนเทพฉายแววตื่นเต้น เขายกใบมีดคมกริบที่เกิดจากพลังปราณเที่ยงแท้ขึ้น ก่อนจะวาดมันไปทางหยางเหม่ยจี๋ ใบมีดนั้นตัดผ่านอากาศขณะพุ่งตรงเข้าไปหาสตรีเจ้าของร้าน
ร่างของหนานกงหมิงสั่นเทาด้วยความตื่นเต้นขณะเฝ้ามองทุกสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นตรงหน้า
“นางผู้หญิงโง่… ตายเสียเถอะ!”
ฟึ่บ...
ก่อนที่ใบมีดแหลมคมซึ่งเกิดจากพลังปราณเที่ยงแท้จะฟันคอหยางเหม่ยจี๋ วัตถุสีดำก็มาปรากฏตรงหน้าเด็กหนุ่ม้เสียก่อน กระทะสีดำใบหนึ่งบดบังสายตาของเขาไว้
ในสายตาของเขา กระทะสีดำใบนั้นใหญ่ขึ้นทุกขณะที่มันขยับเข้ามาใกล้
ตู้ม!
เสียงทึบดังสนั่นขณะที่เด็กหนุ่มขั้นเซียนเทพรู้สึกราวกับว่าตนเองกำลังจะตาย วิญญาณใกล้หลุดลอยไปสู่สรวงสวรรค์ ใบหน้าของเขากระทบเข้ากับกระทะสีดำอย่างจัง เขารู้สึกราวกับว่ารายละเอียดต่างๆ ในชีวิตถูกฉายผ่านดวงตาทันทีที่ใบหน้าสัมผัสเข้ากับกระทะ
“ข้าบอกว่าไอ้โอสถอดอาหารอะไรนี่มันก็ขี้หมาดีๆ นี่เอง มีอะไรข้องใจรึ”
หลังจากที่ฟาดเด็กหนุ่มขั้นเซียนเทพด้วยกระทะ ปู้ฟางก็หันไปมองหนานกงหมิง เด็กหนุ่มขั้นเซียนเทพปลิวกระเด็นไป ขณะที่ปู้ฟางหันมาถามคำถามนั้นกับชาย
