หยางเหม่ยจี๋กล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น แม้ว่าร่างกายจะสั่นเทาก็ตาม
ปู้ฟางมองไปทางหนานกงหมิงและเด็กหนุ่มขั้นเซียนเทพผู้ที่กำลังยิ้มเยาะหยางเหม่ยจี๋ แล้วหันศีรษะกลับมามองหยางเหม่ยจี๋ที่ยืนอยู่ตรงหน้า
จากนั้นก็ขมวดคิ้วขึ้นมาทันใด
กุ้งตั๊กแตนสีทองที่นอนอยู่บนไหล่เริ่มขยับ ดูเหมือนว่ามันจะแค่ลุกมาจัดท่านอนใหม่ให้สบายยิ่งขึ้น…
ปู้ฟางลูบหัวเจ้ากุ้งน้อยเบาๆ ก่อนถอนหายใจออกมา
เปรี้ยง!
หยางเหม่ยจี๋ถูกซัดกระเด็นไปอีกครั้ง นางร่วงลงทับโต๊ะตัวสุดท้ายของร้านจนพังไม่มีชิ้นดี
เจ้าหนุ่มขั้นเซียนเทพดูจะเริ่มรำคาญกับความดื้อดึงของนางแล้ว
หลังจากโดนกำปั้นเข้าไป หยางเหม่ยจี๋ก็ล้มลงบนพื้นไม่เป็นท่า พลังปราณเที่ยงแท้ของเด็กหนุ่มปรากฏออกมาในรูปแบบของใบมีดคมกริบ เขาต้องการจะทำให้ร่างกำยำเปี่ยมไปด้วยกล้ามเนื้อตรงหน้านี้พิการ อย่างไรเสียนางก็ไม่ได้ดูเหมือนสตรีอยู่แล้ว
นัยน์ตาของหนานกงหมิงส่องประกาย เขาไม่ได้พยายามจะหยุดเด็กหนุ่มขั้นเซียนเทพ จึงทำให้เจ้าหนุ่มนั่นยิ่งลำพองด้วยความมั่นใจ เขายิ้มเยาะกับตนเองอยู่ในใจ
ศิษย์ที่กล้าไม่แยแสปรมาจารย์เสวียนเปยนั้นมีอะไรให้น่าเสียดายกัน
อย่างไรเสียหนานกงหมิงก็ตั้งใจจะใช้วิธีส