เป็นร้านอาหารโกโรโกโสขึ้นมา
หนานกงหมิงรู้ทันทีว่าโอกาสของเขามาถึงแล้ว
ตอนอยู่ในสำนักเขาถูกหยางเหม่ยจี๋ข่มมาตลอด ตั้งแต่ที่พวกเขาจบการศึกษาจากสำนัก หนานกงหมิงก็ต้องการให้นางชดใช้ให้สิ่งที่เคยทำกับตนไว้ในสำนัก
นางเป็นห่วงร้านนักไม่ใช่หรือ
หนานกงหมิงตัดสินใจว่าเขาจะซื้อร้านอาหารแห่งนี้ และทำให้สตรีหน้าโง่ผู้นี้กลายเป็นคนไร้บ้าน
ปัง!
อย่างไรเสียหยางเหม่ยจี๋ก็เป็นเพียงผู้ฝึกตนระดับแปดขั้นเทพแห่งสงคราม ถึงแม้นางจะพึ่งพากายาศักดิ์สิทธิ์ที่มีมาแต่กำเนิดและรับมือเด็กหนุ่มขั้นเซียนเทพได้ระยะหนึ่ง นางก็ยังถูกอีกฝ่ายซัดกระเด็นร่วงลงมาทับโต๊ะตัวหนึ่งแหลกละเอียดอยู่ดี
ชั่วอึดใจเดียว ร้านอาหารก็พังยับเยิน ซากโต๊ะเก้าอี้กระจายเกลื่อนไปทั่วบริเวณ
เส้นผมของเด็กหนุ่มขั้นเซียนเทพปลิวไสวไปด้านหลัง เด็กหนุ่มจ้องหยางเหม่ยจี๋ที่นอนหมอบอยู่กับพื้นพลางยิ้มเยือกเย็น
แต่รอยยิ้มนั้นกลับเลือนหายไปอย่างรวดเร็ว
นั่นเพราะหยางเหม่ยจี๋คลานกลับขึ้นมาก่อนจะเอาร่างไปป้องกันปู้ฟางไว้อย่างดื้อดึง
“นายท่านเจ้าคะ ข้าน้อยอับอายยิ่งนักที่ต้องให้ท่านมาตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ ท่านรีบไปเสียเถิด… ข้าจะถ่วงเวลาพวกมันเอาไว้เอง”
