าหารทั้งหมดในเมืองหมอกนภาก็พากันปิดตัวลง โอสถอดอาหารหลากรสเพียงเม็ดเดียวมีสารอาหารเพียงพอให้อยู่ไปได้หลายวัน ไม่เพียงเท่านั้น โอสถนี้ยังมีรสชาติหลากหลาย เพราะการมีอยู่ของโอสถที่สะดวกสบายถึงเพียงนี้ ใครเล่าจะอยากเสียเวลาไปกินอาหารที่ร้านอาหารอีก
“หยางเหม่ยจี๋ ดูเหมือนว่าลูกค้าของเจ้าคนนี้จะเป็นคนที่พิเศษนัก เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ข้าเห็นคนกล้าลบหลู่โอสถอดอาหารหลากรสของตระกูลหนานกงต่อหน้า!” หนานกงหมิงพูดพร้อมฉีกยิ้ม รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาน่าสะพรึงกลัวยิ่ง
กล้ามเนื้อทุกมัดบนร่างของหยางเหม่ยจี๋สั่นไหวขณะที่นางก้าวขาออกมาข้างหน้า เข้ามายืนขวางระหว่างปู้ฟางและหนานกงหมิงไว้
“หยางเหม่ยจี๋ เจ้าก็รู้ว่าข้าต้องการสิ่งใด วันนี้ไม่ว่าเจ้าจะต้องการหรือไม่ เจ้าก็ต้องขายร้านอาหารของเจ้าให้ข้า สำหรับไอ้หมอนี่ มันจะต้องชดใช้ให้กับสิ่งที่มันพูด” ประโยคมุ่งร้ายหลุดออกมาจากปากของหนานกงหมิง
เมื่อพูดจบ เด็กหนุ่มขั้นเซียนเทพข้างกายหนานกงหมิงก็เริ่มเคลื่อนไหว
กลิ่นอายแห่งความบ้าคลั่งปะทุออกมาจากร่างขณะที่เด็กหนุ่มพุ่งเข้าใส่ปู้ฟาง
หยางเหม่ยจี๋เบิกตากว้าง จับจ้องไปยังหนานกงหมิงด้วยสีหน้าโกรธเคือง กล้ามเนื้อทั
