่นข้าวผัดไข่ใส่หน้าหนานกงหมิงนั้นไม่เพียงพอ นี่ยังกล้ามาลบหลู่ตระกูลหนานกงอีก
อันที่จริงปู้ฟางไม่ได้คิดดูถูกตระกูลหนานกงแต่อย่างใด เขาเพียงแค่วิจารณ์โอสถอดอาหารหลากรสของตระกูลหนานกงก็เท่านั้น
แต่คนผู้นี้คิดจริงๆ หรือว่าหนานกงหมิงจะไม่ลงมือสังหารเขา
“เจ้ารู้หรือไม่ว่าพูดอะไรออกมา” หนานกงหมิงพูดเสียงเนิบขณะสูดลมหายใจเข้า สายตายังคงจับจ้องใบหน้าของปู้ฟางไม่หยุด
“โอสถอดอาหารหลากรสเข้าไปกดทับและควบคุมหนึ่งในสัญชาตญาณตามธรรมชาติของมนุษย์ จัดได้ว่าเป็นผลิตภัณฑ์ที่ผิดทั้งหลักคุณธรรมและจริยธรรม ข้าพูดสิ่งใดผิดไปเล่า ความรู้สึกยินดีที่ได้กินอาหารอร่อยไม่ใช่สิ่งที่โอสถทิพย์รสชาติเหมือนมูลสุนัขจะมาแทนที่ได้” ปู้ฟางพูดอย่างไร้อารมณ์
ชายหนุ่มไม่คิดเหลือมารยาทเอาไว้แม้สักนิด เขาจงเกลียดจงชังโอสถอดอาหารอะไรนั่นยิ่งนัก
สีหน้าของหยางเหม่ยจี๋ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นบิดเบี้ยว นางรีบยื่นมือไปกระตุกแขนเสื้อของปู้ฟาง
การปรากฏของโอสถอดอาหารหลากรสนั้นเปลี่ยนวิถีชีวิตของประชากรในเมืองหมอกนภาไปจริงๆ
ก่อนที่โอสถอดอาหารหลากรสจะปรากฏ เมืองหมอกนภามีร้านอาหารตั้งอยู่ดาษดื่นทั่วทั้งเมือง
ทว่าตั้งแต่ที่โอสถอดอาหารหลากรสปรากฏขึ้น ร้านอ
