างพร่ามัวร่างหนึ่งก้าวออกมาจากวงแหวนปราณดังกล่าว
ปู้ฟางในชุดยาวสีขาวมัดผมด้วยเชือกสักหลาดก้าวออกมาจากวงแหวนปราณ ชายหนุ่มแลดูฮึกเหิมเป็นพิเศษ เมื่อสายลมหยุดเคลื่อนไหว สิ่งรอบกายก็สงบลงอีกครั้ง ปู้ฟางสูดลมหายใจเข้าลึก กลิ นเหม็นร้ายกาจพุ่งเข้าทำร้ายโพรงจมูกจนชายหนุ่มต้องขมวดคิ้วออกมาอย่างไม่ได้ตั้งใจ
วงแหวนปราณเคลื่อนย้ายของระบบเริ่มจะไว้ใจไม่ได้ขึ้นมาทุกที มันส่งปู้ฟางมาตรงที่ทิ้งขยะของเมือง
ตรอกที่ดำมืดและเงียบสงัดนี้เต็มไปด้วยกองขยะที่ส่งกลิ่นเหม็นคลุ้งไปทั่วบริเวณ
ปู้ฟางยกมือปิดปากปิดจมูกก่อนจะใช้มืออีกข้างโบกไล่กลิ่นไปมา ชายหนุ่มรีบรุดออกไปจากตรอกนั้นอย่างรวดเร็ว
เมื่อออกมาจากตรอกที่มืดสนิท ปู้ฟางก็รู้สึกราวกับว่าได้ก้าวออกจากอุโมงค์ที่มืดมิดมาสู่โลกภายนอก ทุกสิ่งรอบกายสว่างไสวอีกทั้งยังมีสรรพเสียงมากมายที่พุ่งเข้ามากระทบโสตประสาท ดวงตาของเขาพร่ามัวไปด้วยแสงสว่างจ้าที่รายล้อมอยู่
ปู้ฟางอดหยีตาไม่ได้ ชายหนุ่มไม่อาจปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมใหม่ได้ เขารู้สึกว่าเมืองหมอกนภาแห่งนี้ทั้ง
