เสียงดังและวุ่นวายเกินไป
ไม่ไกลจากตำแหน่งของปู้ฟางนักมีถนนกว้างอยู่สายหนึ่ง ตึกรามบ้านช่องเรียงรายอยู่ตามถนนสายนั้น สิ่งก่อสร้างเหล่านั้นสูงลิบ บางหลังสูงเกือบสามจั้ง ภาพนั้นชวนให้ชายหนุ่มนึกย้อนกลั บไปถึงใจกลางเมืองในโลกที่เขาจากมา ที่นั่นสุกสว่างและคลาคล่ำไปด้วยผู้คนเช่นเดียวกัน
จู่ๆ ปู้ฟางก็รู้สึกราวกับว่าได้กลับไปที่เมืองของตนเองในโลกก่อน
สถานที่แห่งนี้คือเมืองในโลกมายาจริงหรือนี่
ปู้ฟางรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย ชายหนุ่มยกมือไพล่หลังก่อนจะเดินทอดน่องไปบนถนนที่กว้างใหญ่สายนั้น เสียงของผู้คนตะโกนขายสินค้าดังกระทบหู เมื่อปู้ฟางเงี่ยหูตั้งใจฟัง เขาก็รับรู้ว่ าผู้คนเหล่านั้นกำลังตะโกนขายโอสถทิพย์กันอยู่
ในนครหลวงของจักรวรรดิวายุแผ่ว โอสถทิพย์เป็นสินค้าที่หาได้ยากยิ่ง กลับกันในเมืองหมอกนภาแห่งนี้ โอสถทิพย์กลับมีขายอยู่กลาดเกลื่อนราวกับเป็นผักกาด
แทบทุกร้านที่ปู้ฟางเดินผ่านกำลังเสนอขายโอสถทิพย์กันอย่างแข็งขัน
ตึกรามที่สูงหลายจั้งทำให้ปู้ฟางรู้สึกตัวเล็กจ้อยและไร้ซึ่งความสำคัญ
ตึกสูงเหล่า
