รู้สึกหดหู่ในใจมากขึ้นเท่านั้น ชายหนุ่มค้นพบว่าร้านรวงทุกร้านที่ตั้งอยู่ในเมืองหมอกนภาล้วนขายโอสถทั้งสิ้น
เสียงร้องตะโกนขายของที่ดังหนวกหูนั้นราวกับดังมาจากร้านหาบเร่แผงลอยไม่มีผิด
ปู้ฟางเดินหามาครึ่งค่อนวัน ก็ยังไม่พบร้านอาหารเลยสักแห่งเดียว
หรือว่าผู้คนของเมืองหมอกนภาจะไม่กินอาหารกัน
พวกเขาขบเคี้ยวเมล็ดโอสถทิพย์กันแทนถั่วทอด แล้วก็ดื่มโอสถทิพย์จนเต็มท้องต่างน้ำเช่นนั้นหรือ
อาหารเป็นปัจจัยพื้นฐานในการมีชีวิตรอดของมนุษย์ เหตุใดทั่วทั้งเมืองจึงไม่มีร้านอาหารแม้สักแห่งเดียว อุตสาหกรรมอาหารเป็นโอกาสชั้นดีในการเริ่มธุรกิจเชียวนะ!
อันที่จริงแล้วการคาดเดาของปู้ฟางนั้นถูกต้อง ผู้คนในเมืองหมอกนภาไม่ต้องการร้านอาหารแต่อย่างใด ภายในเมืองแห่งนี้มีโรงเตี๊ยมมากมายแต่กลับไม่มีร้านอาหารเลยแม้สักแห่งเดียว
ปู้ฟางยังคงเดินดั้นด้นค้นหาต่อไปจนมืดค่ำ หลังจากที่ดูมาจนครบวัน ชายหนุ่มก็ยังไม่พบสิ่งที่ต้องการ เมื่อเดินจนเริ่มเหนื่อย ปู้ฟางจึงเลี้ยวเข้าไปในโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง
ภายในของโรงเตี๊ยมแห่งนี้ทั้งกว้างและโอ่โถง การตกแต่งก็หรูหราเอาการ
เมื่อก้าวเข้ามาภายใน ก็มีสตรีหน้าตาสวยสะมาต้อนรับ
“เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าสามารถหาร้านอ
