าหารในเมืองหมอกนภาได้ที่ใดบ้าง” ปู้ฟางเอ่ยปากถามสตรีผู้ที่กำลังง่วนอยู่กับการจัดการเรื่องห้องหับให้เขา
“ร้านอาหารหรือเจ้าคะ” นางดูตกใจเล็กน้อย หญิงสาวจับจ้องปู้ฟางด้วยสายตาแปลกประหลาดเมื่ออีกฝ่ายถามหาร้านอาหาร
ปู้ฟางเขม่นตามองก่อนจะอธิบายอย่างจริงจัง “ที่ที่คนสามารถเข้าไปแล้วสั่งอาหารมากินได้น่ะ…”
“นายท่านคงจะเป็นคนต่างถิ่น เมืองแห่งนี้เป็นหนึ่งในเมืองโอสถของวังโอสถ ไม่มีใครกล้ามาเปิดร้านอาหารที่นี่หรอกเจ้าค่ะ หลายสิบปีก่อน สุดยอดนักเล่นแร่แปรธาตุจากตระกูลหนานกงแห่ งวังโอสถคิดค้นโอสถอดอาหารหลากรสขึ้นมา โอสถนั้นมีราคาถูกแถมยังมีคุณภาพดี เพียงเม็ดเดียวก็อิ่มเกินพอ แถมโอสถดังกล่าวยังมีรสชาติหลากหลาย ทำให้บรรดาร้านอาหารในเมืองพากันปิด ดกิจการไปจนสิ้น” สตรีนางนั้นอธิบายให้ปู้ฟางฟังด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม
“นี่… คือโอสถอดอาหารหลากรสเจ้าค่ะ” หลังจากที่เห็นสีหน้างงงวยของปู้ฟาง สตรีนางนั้นก็หยิบโอสถจำนวนหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อ โอสถเหล่านี้มีสีสันหลากหลายแถมยังส่งกลิ่นหอมยวนใ
