ใจ
“ข้าได้รับโอสถจำนวนนี้มา มันเพียงพอสำหรับครึ่งปี” หลังจากที่นำมาแสดงให้ปู้ฟางดู นางก็หยิบโอสถเม็ดหนึ่งมาวางใส่มือชายหนุ่มพลางกล่าวว่า “ลองชิมดูสิเจ้าคะ”
ปู้ฟางเลิกคิ้วน้อยๆ โอสถเพียงหนึ่งกำมือ จะพอให้คนคนหนึ่งอิ่มถึงครึ่งปีเชียวหรือ น่าสนใจดี…
ชายหนุ่มไม่ได้ปฏิเสธ เขารับโอสถมาดมก่อนจะใส่เข้าปาก
ทันทีที่โอสถเข้าปากไป กลิ่นผลไม้หอมหวามหวานก็ไหลบ่าท่วมลิ้น โอสถเม็ดนั้นละลายก่อนจะไหลลงไปในท้อง ปู้ฟางรู้สึกอิ่มขึ้นมาทันที ทว่าชายหนุ่มก็ต้องขมวดคิ้วแน่นเพราะความรู้สึ กที่ได้รับนั้นช่างแปลกประหลาดนัก
เขาไม่ชอบความรู้สึกนี้เลย ความพึงใจที่ได้รับตอนได้กินของอร่อยยามหิวนั้น ไม่ใช่สิ่งที่โอสถเม็ดหนึ่งจะทดแทนได้
“คนที่คิดค้นโอสถนี้ขึ้นมาต้องมีปัญหาทางสมองแน่ เขากำลังพยายามกดทับและควบคุมหนึ่งในสัญชาตญาณตามธรรมชาติของมนุษย์” ปู้ฟางพูดด้วยน้ำเสียงขึงขัง
คิก…
สตรีนางนั้นระเบิดเสียงหัวเราะออกมา นางคิดว่าปู้ฟางเป็นคนตลกและเข้าใจไปว่าคำพูดของเขาเป็นเรื่องชวนหัว
หลังจากจัดการเรื่องห้องให้ปู้ฟางเสร็จ นางก็เดินนำเขาเข้าไปในวงแห
