งเมือง ก่อนจะมองออกไป เป้าหมายคือทิศทางที่ตรงไปยังร้านเล็กๆ ของฟางฟาง
ปู้ฟางเคี้ยวกุ้งตั๊กแตนขั้นเซียนเทพที่นึ่งเสร็จใหม่ๆ ตุ้ยๆ
แม้ว่ากลิ่นหอมของเนื้อกุ้งตั๊กแตนจะมีความคาวและความเค็มของน้ำทะเล ทว่าเนื้อของมันก็หอมหวาน เนื้อสัมผัสแปลกประหลาดทำให้ปู้ฟางตื่นเต้นยิ่งกว่าเดิมพลางเคี้ยวไม่หยุด
บนกำแพงเมือง สายตาเกรี้ยวกราดที่พุ่งไปยังร้านแทบปรากฏเป็นลำแสงสายหนึ่ง
ปู้ฟางเองก็มองกลับไปอย่างเยือกเย็น สองสายตาปะทะกันกลางอากาศโดยปราศจากเสียง
เหลียงไคหัวเราะ เขาพบเป้าหมายแล้ว
นั่นหรือร้านที่จักรพรรดิเอ่ยถึงหลังถูกเขาสะกดจิต
น่าสนใจยิ่งนัก
เมื่อได้ตำแหน่งของเป้าหมายแล้ว เหลียงไคก็ไม่ไยดีจีเฉิงเสวี่ยอีก เขาตบเท้าลอยตัวขึ้นจากนั้นก็ลงสู่พื้น แล้วสืบเท้าไปที่ร้านโดยไม่รอช้า
ไม่นานนักเหลียงไคก็มาถึงหน้าร้าน
ปู้ฟางยังเคี้ยวกุ้งตั๊กแตนขั้นเซียนเทพไม่หยุดขณะมองเหลียงไคด้วยสายตาเย็นชา
เซียวเสี่ยวหลงและคนอื่นๆ ทำอะไรไม่ได้นอกจากถอยกลับเข้าไปในร้าน โอวหยางเสี่ยวอี้หลบอยู่หลังปู้ฟาง พิจารณาชายผู้น่าเกรงขามแต่รูปงามด้วยความหวาดกลัว
“เจ้าทำก๋วยเตี๋ยวที่สามารถเพิ่มพลังการต่อสู้ได้อย่างนั้นรึ”
เหลียงไคมองปู้ฟาง ยกมุมปากข
