จากข้าอีกรึ”
เหลียงไคมองปู้ฟางพลางเปล่งคำพูดสบประมาทออกมา
คำพูดขอชายผู้นี้สามหาวเสียจนโอวหยางเสี่ยวอี้ที่หลบอยู่หลังปู้ฟางถึงกับโกรธขึ้นมาทันที
และอารมณ์ฉุนเฉียวของเด็กหญิง… ไม่อาจยับยั้งได้
ก่อนที่โอวหยางเสี่ยวอี้จะปะทุความโกรธออกมา ปู้ฟางก็ดันศีรษะนางกลับไปเสียก่อน สีหน้าของเขาไร้ความรู้สึก มองพิจารณาเหลียงไคด้วยสายตาเย็นชา เป็นครั้งแรกที่มีคนกล้าหยอกเขาเช่ นนี้ จิตใจภายใต้ใบหน้าที่เยือกเย็นของปู้ฟางแผดเผาไปด้วยเปลวเพลิงแห่งความโกรธ เขาสูดหายใจเข้าลึก
ความคิดหนึ่งแวบขึ้นมาในใจ เขาจะอัดหมอนี่ให้มีสภาพเหมือนหมูถูกทารุณเลย
‘ลองดูซิว่าหมอนี่จะยังขี้โอ่ได้อยู่หรือไม่ หลังจากถูกซ้อมจนกลายเป็นหมูแผ่น’
“เจ้ากล้ามาก” ปู้ฟางจ้องเหลียงไคพลางพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม
ปู้ฟางกัดกุ้งตั๊กแตนขั้นเซียนเทพอีกหนึ่งคำ เขาสะบัดมือแล้วโยนเนื้อกุ้งตั๊กแตนที่เหลือเข้ากระเป๋าคลังเก็บ
เหลียงไคผงะไป ไม่คิดไม่ฝันว่าคนที่อ่อนด้อยราวมดปลวกจะกล้าต่อปากต่อคำกับตนเช่นนี้ เขาหรี่ตามองปู้ฟางที่มีสีหน้าไร้ความรู้สึก
“เจ้าคือคนที่สองที่กล้าพูดกับข้าเช่นนี้ คนแรกนั้น… ตอนนี้
