่างเป็นทอง
กุ้งตั๊กแตนตำข้าวตัวนี้…มีขนาดเล็กมาก ทั้งตัวใหญ่เพียงฝ่ามือของผู้ใหญ่ พอขดตัวแล้วดูเหมือนก้อนกลมเล็กๆ
“นี่หรือวัตถุดิบ ดูไม่มีเนื้อเลยสักนิด…” ปู้ฟางเบ้ปากบ่นพึมพำอย่างไร้อารมณ์
พอเห็นกุ้งตั๊กแตนตำข้าวในมือของปู้ฟาง ยอดฝีมือชาวสมุทรก็แทบคลั่ง เสียงคำรามดังก้องผ่านริมฝีปากขณะเลื่อนมือมากุมศีรษะ ดวงตาโปนๆ แดงก่ำเหมือนเริ่มจะคลุ้มคลั่ง
“ไหนบรรพบุรุษกุ้ง บรรพบุรุษอันเป็นที่รักของข้าอยู่ที่ใด ทำไมกลายเป็นแค่กุ้งตั๊กแตนตำข้าวตัวจ้อย อ๊าก!”
ผู้บัญชาการเฟิงกระอักเลือดสดๆ กองใหญ่ออกมาจนเกิดเสียง เขาหงุดหงิดมาก หัวใจมีเลือดหยดซิบๆ ถือเป็นปาฏิหาริย์แล้วที่น้ำตาไม่เอ่อออกมา เขาเสียเวลาไปครึ่งวัน ทั้งยังผลาญสารัตถะเที่ยงแท้เพื่อเปิดตาผลึกก้อนแรกมาเจอสุนัขสีดำ ส่วนในตาผลึกก้อนที่สองก็ดันมีแค่กุ้งตั๊กแตนตำข้าวตัวกระจิ๋ว
กุ้งตั๊กแตนตำข้าวสีทองคืออะไรกัน
พวกเขาเปิดตาผลึกไปแล้วสองก้อนจากทั้งหมดสามก้อน ตาผลึกชิ้นที่เหลือน่าจะไม่มีอะไรอยู่ด้านใน สุดท้ายเขาก็ไม่ได้อะไรจากเหมืองผลึกที่ตามหาอย่างยากลำบาก นอกจากนี้ยังต้องผลาญสารัตถะเที่ยงแท้เพื่อให้ได้ตาผลึกมาอีก ช่างไม่คุ้มเอาเสียเลย
หลังจากกระอั
