กเลือดสดๆ ออกมา ผู้บัญชาการเฟิงก็ร้องลั่นด้วยความเดือดดาล รัศมีสีทองที่ห้อมล้อมร่างดูราวกับจะทำลายทุกอย่างรอบตัวได้
ปู้ฟางพูดอะไรไม่ออกขณะมองสิ่งมีชีวิตขนาดจิ๋วในมือ กุ้งสีทองตัวนี้เล็กจ้อยมาก หลังคืบคลานออกมาจากตาผลึก มันก็ไต่ขึ้นมือก่อนจะโบกก้ามและกลอกตาใส่ชายหนุ่ม จากนั้นก็จ้องปู้ฟางด้วยแววตาว่างเปล่า
ชายหนุ่มหยิบมันขึ้นมาพินิจพิเคราะห์ด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ เขาถอนหายใจอยู่ภายใน เจ้าสิ่งนี้ขนาดเล็กเท่านิ้ว ตัวยาวเท่าฝ่ามือ… จะเป็นวัตถุดิบที่ระบบกำหนดไว้ได้อย่างไร
คิดได้ดังนั้นสีหน้าของปู้ฟางก็เคร่งเครียดขึ้น
เขาหันมองสุนัขสีดำตัวอ้วนท้วนที่อยู่ถัดไปไม่ไกล วัตถุดิบที่อยู่ในตาผลึกก้อนแรกต้องเป็นสิ่งที่เขาต้องการแน่ แต่ก็ถูกเจ้าดำเขมือบเข้าไปแล้ว พอนึกถึงภาพเจ้าดำเรออย่างสำราญใจเมื่อครู่ ชายหนุ่มก็รู้สึกเหมือนเลือดไหลซิบออกมาจากหัวใจ
ภารกิจฉุกเฉินของข้า… อ๊าก!
“ไหนบรรพบุรุษกุ้งของข้า” ยอดฝีมือชาวสมุทรคลุ้มคลั่งไปแล้วพลางเริ่มใช้กำปั้นทุบพื้น
กุ้งตั๊กแตนตำข้าวสีทองตัวนั้นคือบรรพบุรุษกุ้งหรือ
จะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไรกัน
ตามบันทึกโบราณ ร่างบรรพบุรุษกุ้งสูงหลายร้อยจั้ง ขยับตัวเพียงเล็กน้อยก็สามารถ
