หากนางถูกพวกเจ้ าบังคับให้ไป… ในฐานะอาจารย์สอนศาสตร์การทำอาหารของนาง เห็นทีข้าจะปล่อยเรื่องนี้ไปไม่ได้” ปู้ฟางเอ่ย
ม่านตาของมนุษย์อสรพิษขั้นเซียนเทพขยายกว้าง ทว่าไม่นานเขาก็ยิ้มเย็นออกมา
“เจ้านี่เองเจ้าของร้านอาหารที่แม่นางเหนือหัวอวี่ฝูนึกถึงตลอด ถือเป็นโอกาสอันดีแล้ว ข้าจะสังหารเจ้าเสีย ความยึ ดติดของแม่นางที่มีต่อเจ้าจะได้หายไปเสียที นางจะได้สืบทอดมรดกของนครมหาอสรพิษได้อย่างไร้กังวล…” มนุษย์อสรพิ ษขั้นเซียนเทพผู้นั้นเอ่ยเยาะ ลิ้นสีแดงของเขาสะบัดไปมาพร้อมด้วยพลังปราณที่ระเบิดออกจากร่าง
เมื่ออวี่เฟิงได้ยินดังนั้น ใบหน้าของเขาก็ฉายความลังเลใจขึ้นมา ดูเหมือนว่าผู้ฝึกตนขั้นเซียนเทพผู้นี้ตั้งใจจะ ะโจมตีปู้ฟาง
“ท่านขอรับ เถ้าแก่ปู้ผู้นี้เป็นผู้มีพระคุณของข้าและอวี่ฝู ท่านโปรดมีเมตตาได้หรือ…”
“เจ้าไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น ข้าตัดสินใจไปแล้วว่าไอ้เด็กนี่ต้องตาย” มนุษย์อสรพิษขั้นเซียนเทพพูดขัดอวี่เฟิงท ที่พยายามจะให้เขาอภัยปู้ฟาง
ปู้ฟางมองมนุษย์อสรพิษขั้นเซียนเทพด้วยสายตาสงบนิ่งก่อนจะคลี่ยิ้มออกมา
เจ้าดำที่นอนอยู่ข้างกายชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองพลางพ่นลมเย็นเยาะ
มนุษย์อสรพิษขั้นเซียนเทพสะบัดหางปล่อยพลัง
