าส่งตัวอวี่ฝูกลับมาให้ข้า เราก็พอคุยกันได้”
“เรื่องนี้…” อวี่เฟิงสองจิตสองใจทันที
“ไอ้หนุ่ม เจ้านี่มันไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงเสียจริง เจ้าคิดว่าจะเดินดุ่มๆ เข้ามารังแกเผ่าของเราได้เช่นนี้หรือ แม่นางเหนือหัวอวี่ฝูเป็นถึงประมุขอสรพิษคนต่อไป นางไม่ใช่คนที่มนุษย์ต่ำต้อยอย่างเจ้าจะเข้าใกล้ได้”
ตอนนั้นเองบรรดามนุษย์อสรพิษก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป จนต้องร้องตะโกนออกมาทีละคนสองคน ผู้อาวุโสทั้งหลายคำรามใส่ปู้ฟางไม่หยุดหย่อน
อวี่ฝูเป็นความหวังที่เผ่าของพวกเขาจะได้ไต่เต้าสู่จุดที่สูงขึ้น แล้วจะให้พลาดโอกาสงามนี้ไปได้อย่างไร ใครมันจะปล่อยว่าที่ประมุขอสรพิษในอนาคต เจ้าผู้ครองนครนครมหาอสรพิษอันแสนยิ่งใหญ่ เอาไว้ในเงื้อมมือของไอ้เด็กมนุษย์นี่ พวกเขาไม่ได้โง่ จะปล่อยให้เรื่องไร้สาระเช่นนี้เกิดขึ้นได้อย่างไรกัน
บรรดาผู้อาวุโสมนุษย์อสรพิษที่โกรธแค้นพุ่งเข้าโจมตีปูฟางพร้อมๆ กัน ในเมื่อทั้งสองฝ่ายไม่มีใครยอมรับข้อเสนอของใคร ทางเลือกเดียวที่เหลืออยู่คือการต่อสู้กันให้รู้แพ้รู้ชนะ
“ท่านผู้อาวุโส! หยุด!”
เมื่อเห็นภาพนั้นสีหน้าของอาหนี่ก็เปลี่ยนไปทันที เขาชื่นชมปู้ฟางเป็นอันมาก จึงไม่อยากให้ชายหนุ่มเป็นปรปักษ์กับเผ่ามนุษย์อสรพิษ ก่อนหน้าน
