ชราผู้นั้นตกใจเป็นอันมากและพยายามหลบวิถีกระทะ นางไม่กล้าปะทะกระทะตรงๆ
ภาพของผู้อาวุโสอีกคนที่ถูกกระทะฟาดจนตายคาที่ยังติดตานางอยู่ และนางก็ไม่โง่พอที่จะรับการโจมตีของกระทะตรงๆ หลังจากเกิดเหตุการณ์เช่นนั้นขึ้น
“เถ้าแก่ปู้ ท่านช่วยไว้หน้าข้าและหยุดก่อความไม่สงบในเผ่าของข้าได้หรือไม่… ในเผ่าของข้าตอนนี้มีคนสำคัญจากนครมหาอสรพิษมากหน้าหลายตา หากท่านทำให้พวกเขาโกรธ ข้าเกรงว่าท่านจะ…”
อวี่เฟิงพูดกับปู้ฟางด้วยสีหน้าบูดเบี้ยว
“เจ้ากล้าขู่ให้ข้าไว้หน้าเจ้ารึ เดี๋ยวนี้เจ้าช่างกล้าหาญนัก…” ปู้ฟางยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็น
หมอนี่กล้าใช้ผู้ฝึกตนจากนครมหาอสรพิษมาข่มขู่เขาหรือ ในเมื่อมั่นใจในตัวผู้ฝึกตนเหล่านั้นนัก แปลว่าต้องมีขั้นเซียนเทพอยู่ด้วยเป็นแน่
“หามิได้ ข้าจะไปกล้าข่มขู่ท่านได้อย่างไร เถ้าแก่ปู้ เพียงแต่ข้าเป็นหัวหน้าเผ่านี้ ข้าจึงหวังว่าท่านจะกรุณาข้าบ้าง อย่าได้ก่อความไม่สงบในเผ่าของเราเลย”
แม้อวี่เฟิงจะมั่นใจพอตัวเนื่องจากมีนครมหาอสรพิษหนุนหลัง แต่เขาก็รู้อยู่แก่ใจว่าปู้ฟางเป็นชายที่น่ากลัวเพียงใด
ปู้ฟางเรียกกระทะกลุ่มดาวเต่าดำกลับมาไว้ในมือ เขามองอวี่เฟิงแล้วเอ่ยตอบ “ย่อมได้ ตราบใดที่เจ้
