นก็อ้าปากค้างด้วยความชื่นชม คราบมันไหลเลอะอยู่ตรงมุมปาก ส่วนแววตาก็เป็นประกายวิบวับไม่หยุด
ยิ่งกินมากเท่าไร ต้วนอวิ๋นก็ยิ่งสั่นสะท้านไปถึงทรวงใน
ต้วนอวิ๋นเคยอึ้งกับมันฝรั่งหัวสิงโตทมิฬเผามาแล้ว แต่ทักษะที่ใช้ทำอาหารจานนั้นไม่ได้สูงส่งนัก หรือพูดอีกอย่างคือ ถึงมันจะซับซ้อนเขาก็ดูไม่ออกอยู่ดี เขาถือว่ามันเป็นความโชคดีโดยบังเอิญ เพราะเนื้อสัมผัสและรสชาติของมันฝรั่งหัวสิงโตทมิฬนั้นถือว่าดีพอตัวอยู่แล้ว
ทว่าครั้งนี้เนื้อมังกรปฐพีตุ๋นน้ำแดงเผยความสามารถที่แท้จริงของปู้ฟางให้เห็น การเคลื่อนไหวของชายหนุ่มตอนทำอาหารลื่นไหลดั่งสายน้ำ ทุกอย่างดูเป็นธรรมชาติไม่ขัดตา
‘คนผู้นี้… เป็นพ่อครัวจริงๆ’
ในฐานะศิษย์สำนักเล่นแร่แปรธาตุ การพ่ายแพ้ให้พ่อครัวเช่นนี้… ช่างน่าอดสูยิ่งนัก
ทว่าถึงแม้เรื่องนี้จะทำให้ต้วนอวิ๋นรู้สึกท้อแท้เพียงใด เขาก็อดใจไม่ไหวกับความเย้ายวนของอาหารชั้นเลิศ ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยได้ แน่นอนว่าปู้ฟางสามารถเกลี้ยกล่อมให้ชายหนุ่มใช้เพลิงสังเคราะห์ได้อีกครั้ง
หากแต่ครั้งนี้ปู้ฟางใช้เพลิงสังเคราะห์ของต้วนอวิ๋นเพื่อย่างเนื้อ
ตอนแรกต้วนอวิ๋นปฏิเสธเสียงแข็งเพราะรู้สึกว่าต้องรักษาเกียรติภูมิแห่งนักเล่นแร่แปรธาตุ ก
