นี่สินะที่เขาเรียกกันว่าอาหารเลิศรส!’
ชายหนุ่มไม่คาดคิดเลยว่ามันฝรั่งที่เผาด้วยเพลิงสังเคราะห์จะชุ่มฉ่ำได้ถึงเพียงนี้ เขารู้สึกร้อนรุ่มด้วยความตื่นเต้น คิดไปไกลถึงขั้นว่าเขาควรจะสร้างงานสร้างอาชีพให้ตนเองใหม่โดยการใช้เพลิงสังเคราะห์เผามันขายดีหรือไม่
แต่นั่นก็เป็นได้แค่ความฝันเท่านั้น หากอาจารย์ของเขาค้นพบว่าเขาใช้เพลิงสังเคราะห์เผามันฝรั่งละก็ คงถูกบิดหัวหลุดจากบ่าเป็นแน่แท้
ใบหน้าของต้วนอวิ๋นเต็มไปด้วยฝันหวานน้ำลายไหลด้วยความละโมบ ส่วนปู้ฟางก็ยังคงสีหน้าตายด้านเอาไว้ พลางกินมันฝรั่งที่เหลือในมืออย่างสงบนิ่งต่อไป
กร้วม กร้วม…
เสียงเคี้ยวนั้นทำให้ต้วนอวิ๋นรู้สึกเหมือนพลังในร่างกายถูกสูบออกไปจนหมดสิ้น
หลังจากที่กินหมด ปู้ฟางก็เรอออกมาเสียงดัง พลังปราณเที่ยงแท้และพลังสารัตถะพุ่งออกจากปากตามการเรอ
จากนั้นชายหนุ่มก็เบิกตากว้างแล้วรีบเอามือตบหน้าอกตนเองทันที เขาโบกมือเรียกเหยือกสุราออกมาจากกระเป๋า แล้วเทสุราอึดใหญ่เข้าปาก พร้อมผ่อนลมหายใจออกด้วยความสบายอกสบายใจ
สุราตื่นรู้เพลิงน้ำแข็งนี้เหมาะกับมันเผาดีแท้ เป็นการผสานกันที่ลงตัวเยี่ยมยอดที่สุด
กลิ่นสุราหอมเข้มในอากาศทำให้ดวงตาของต้วนอวิ๋น
