ทาง
หลังจากเคลื่อนที่ไปข้างหน้าอยู่นาน เกวียนเล่มนั้นก็ค่อยๆ ช้าลง ม่านภายในเกวียนถูกเปิด จากนั้นใบหน้าหล่อเหล่าทว่าไร้ซึ่งอารมณ์ก็ปรากฏตรงหน้าต่างเกวียน ร่างสูงโปร่งของปู้ฟางค่อยๆ ก้าวลงจากเกวียน พร้อมด้วยหุ่นเชิดตัวใหญ่ยักษ์ที่เดินตามเขาต้อยๆ
คนขับเกวียนมองนักเดินทางคู่ประหลาดพลางสูบใบยาสูบไปด้วย จากนั้นก็เอ่ยกับปู้ฟาง “เจ้าหนุ่ม นี่แหละทางเข้าดินแดนแสนภูผา ข้าส่งเจ้าได้แค่นี้แหละนะ
“ดินแดนแสนภูผานี้น่ากลัวนัก มีอสูรเวทกินคนอยู่นับไม่ถ้วนเชียว หากเจ้าตั้งใจจะสำรวจคนเดียว เจ้าจะต้องระวังตัวให้มาก” คนขับเกวียนกล่าวเตือนอีกฝ่ายด้วยความหวังดี
พอพูดเตือนปู้ฟางเสร็จเขาก็พลันส่ายหน้า นี่คือเด็กอีกคนแล้วที่อยากได้ขุมสมบัติที่อยู่ในดินแดนแสนภูผาจนต้องมาสำรวจ
หากสามารถรอดชีวิตกลับมาพร้อมทรัพย์สมบัติสักชิ้นสองชิ้น คงจะใช้ชีวิตทั้งชีวิตต่อไปได้โดยไม่ต้องเป็นกังวลเรื่องเงินเรื่องทองเลยทีเดียว
คนหนุ่มคนสาวมากมายเดินทางมาที่ดินแดนแสนภูผาแห่งนี้เพื่อล่าสมบัติ แต่มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่กลับออกมาได้แบบยังมีชีวิตอยู่
เหตุการณ์คลื่นอสูรเกิดขึ้นเป็นประจำที่พื้นที่ราบลุ่มแห่งทิศตะวันตกเฉียงเหนือ และต้นตอของ
