ขุมและแข็งแกร่ง ต่อให้พลิกแผ่นดินของดินแดนทางใต้ดูทุกหย่อมหญ้า เขาก็ยังถือว่าเป็นผู้ฝึกตนที่แข็งแกร่งยากหาผู้ใดเทียบเทียม
“แล้วเจ้าดำนี่มันเป็นใครกันเล่า หัวหน้าขุนพลผู้นี้จะไปล้มมาให้ดู แม่หนู เจ้าไม่ควรปล่อยพรสวรรค์ของตนเองให้เสียเปล่า มาเป็นลูกศิษย์ให้อาจารย์คนนี้สอนวิชาเจ้าเถิด”
ไป๋จ่านยืดหลังตรงจนดูสง่าผ่าเผยขึ้นมาทันที เขาประกาศกับโอวหยางเสี่ยวอี้อย่างยิ่งใหญ่
เมื่อจ่านคงได้ยินคำตอบของไป๋จ่าน กล้ามเนื้อในกายก็กระตุกขวับ
มุมปากของปู้ฟางเองก็ยกขึ้นเล็กน้อยเช่นกัน เขาตกใจกับความองอาจของไป๋จ่านเป็นอันมาก
สีหน้าของโอวหยางเสี่ยวอี้แสดงความประหลาดใจขึ้นมาทันที นางกะพริบตาปริบพร้อมเอียงคอมองไป๋จ่านด้วยสายตาพิกล
“บอกข้ามาเสียสิว่าเจ้าดำนี่เป็นใคร”
ไป๋จ่านหยีตา ท่วงท่าดูจองหองมากเมื่อประกาศคำพูดออกมา
โอวหยางเสี่ยวอี้ยื่นนิ้วขาวเล็กเรียวของนางขึ้นชี้ไปที่หน้าร้าน
ไป๋จ่านมุ่นคิ้วหนา จากนั้นก็มองตามนิ้วมือของอีกฝ่ายไป
ตรงนั้นมีสุนัขอยู่ตัวหนึ่ง เป็นสุนัขสีดำตัวอ้วนที่กำลังนอนหลับอยู่หน้าร้าน
ฮึ… ดูเหมือนว่าไอ้เจ้าดำที่ว่านั่นจะไม่ใช่คน เป็นแค่สุนัขเท่านั้นรึ!
ไป๋จ่านมองเจ้าดำ อย่างอึ้
