งๆ อยู่นาน ความจองหองที่มีก่อนหน้านี้เหือดหายไปหมด อารมณ์กรุ่นโกรธเข้ามาแทนที่ความตื่นเต้น เขามองไปที่สุนัขหน้าร้าน
“แปลกยิ่ง… แม่หนูคนนี้ดูแคลนข้าหรือ นางคิดว่าท่านขุนพลผู้นี้จะล้มสุนัขไม่ได้หรืออย่างไร”
ดวงตาของโอวหยางเสี่ยวอี้เบิกกว้าง ก่อนที่นางจะกลอกตาใส่ไป๋จ่าน
จ่านคงกระแอมกระไอแล้วรีบไปกระซิบใส่หูไป๋จ่านทันที “นั่น… ท่านหัวหน้าขุนพลขอรับ เจ้าดำนั่นคืออสูรเวทขั้นเซียนเทพของร้านนี้ขอรับ”
เมื่อได้ยินสิ่งที่จ่านคงพูด ไป๋จ่านก็พลันตัวแข็งทื่อ เขาเหม่อไปสักพัก ดวงตายังคงมองไปที่สุนัขสีดำตรงหน้าร้าน
อสูรเวทขั้นเซียนเทพ… คือสุนัขตัวนั้นหรือ
ผู้ที่สังหารปรมาจารย์อาวุโสแห่งลัทธิอสุรา… คือสุนัขขั้นเซียนเทพหรอกหรือ
…..
ณ เมืองชายแดนอันแสนกว้างใหญ่ เสียงหวีดหวิวดังมาจากท้องฟ้าเบื้องบน ตามมาด้วยระเบิดเสียงพร้อมวัตถุหนึ่งที่พุ่งเข้าใส่หอคอย
องครักษ์โลหิตที่นั่งอยู่ข้างหอคอยเปิดตาขึ้นทันที ในดวงตาดูเหมือนมีแสงประหลาดส่องประกายอยู่
เขามองลำแสงหน้าตาคล้ายดาวหางที่พุ่งตรงมา จากนั้นก็กระโจนเข้าไปหามันทันที
ชายหนุ่มพุ่งออกจากจุดที่ตนเองอยู่พร้อมเสียงดังวืด พลังปราณสีโลหิตพุ่งออกจากร่าง เตรียมพร
