ๆ
นอกนครหลวง
ดวงตาขององครักษ์โลหิตที่กำลังทำแผลให้ตนเองอยู่เบิกกว้างทันที เขากระโจนออกมายืนอยู่หน้ากองทัพ เมื่อเห็นเจตจำนงแห่งกระบี่ของลัทธิอสุราอยู่บนท้องฟ้าไกลออกไป รูม่านตาของเขาก็พลันหดแคบ ความกระวนกระวายหวาดกลัวฉาบเคลือบใบหน้า
“เจต... เจตจำนงแห่งกระบี่ของลัทธิอสุรา ท่านปรมาจารย์อาวุโสจนตรอกถึงกับต้องเรียกสิ่งนี้ออกมาเลยหรือนี่”
องครักษ์โลหิตสูดลมเย็นเข้าปอด หัวใจสั่นไหวรุนแรง
จีเฉิงอวี่และเจ้ามู่เฉิงเองก็ขนลุกซู่ทั้งตัวเช่นกัน ทั้งสองนั่งอยู่บนหลังอสูรเวทม้า จิตใจเตลิดเปิดเปิงไปพอตัว
ดูเหมือนว่า… ปรมาจารย์อาวุโสแห่งลัทธิอสุราจะเอาปู้ฟางไม่อยู่
…
ในหอคอยโลหะดำทะมึนที่เมืองชายแดนอันกว้างใหญ่ไพศาล
มหาพรตผู้ซ่อนใบหน้าเอาไว้หลังหน้ากากลืมตาขึ้น หัวใจของนางสั่นสะท้านไปหมด รู้สึกได้ถึงลางร้ายที่หมุนวนปั่นป่วนอยู่ในท้อง
นางโบกมือเพื่อเรียกยันต์หยกมากมายออกมาแล้วส่งมันขึ้นไปในอากาศ จากนั้นก็งอนิ้วเรียวยาวเพื่อคำนวณบางอย่างในใจ ยิ่งคำนวณความตกใจก็ยิ่งฉายชัดอยู่เบื้องหลังหน้ากาก
ทันใดนั้นยันต์หยกชิ้นหนึ่งก็พลันแตกออกพร้อมเสียงระเบิดดังลั่น มันกระจุยกระจายสาดเศษผงลงใส่พื้นเบื้องล่าง
“นี่มัน…”
ม
