หาพรตลุกขึ้นยืน หัวใจกระตุกขณะสูดหายใจเข้าลึก
“ท่านปรมาจารย์อาวุโส… ตายแล้วหรือ”
ตู้ม ตู้ม ปัง!
เกิดเสียงปะทะดังสนั่น แสดงให้เห็นว่าบางสิ่งในหอคอยกำลังสั่นไหว
มหาพรตหันไปมองประตูเหล็กบานหนาด้านหลังด้วยความหวาดหวั่น
พลังปราณหนาแน่นพุ่งออกจากหลังบานประตูนั้น…
“ให้ตายสิ… ใครมาปลุกเจตจำนงแห่งกระบี่ของลัทธิอสุรากัน หือ นี่มันพลังของลูกโลกวิญญาณล่วงลับมิใช่หรือ”
เสียงแหบห้าวดังผ่านประตูออกมา เสียงนั้นมาพร้อมอารมณ์สงสัย
มหาพรตไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ นางตอบด้วยเสียงประหม่า “บางทีท่านปรมาจารย์อาวุโส… อาจจะสิ้นชีพแล้วก็เป็นได้เจ้าค่ะ”
ความเงียบเข้าครอบคลุมสักพัก จากนั้นเสียงแผ่วเบาก็เอ่ยตอบ
“ข้ารู้อยู่แล้ว… ก็เครื่องตรวจจับวิญญาณที่ข้าใส่ไว้ในลูกโลกวิญญาณล่วงลับถูกปลุกขึ้นมาแล้วน่ะสิ”
…
เจ้าดำมองกระบี่สีแดงบนท้องฟ้า แม้จะใหญ่และมีพลังกดดันมหาศาล แต่ก็ไม่ได้ทำให้มันยี่หระแต่อย่างใด เจ้าสุนัขกลับมองว่าน่าสนุกเสียด้วยซ้ำ
เจตจำนงแห่งกระบี่ของลัทธิอสุรา ใครจะไปคิดว่าจะได้เห็นอะไรเช่นนี้ในบริเวณรกร้างห่างไกลของดินแดนทางใต้กัน
แม้เจตจำนงแห่งกระบี่นี้จะดูไร้ซึ่งชีวิตและไม่สมบูรณ์… แต่ก็ยังเป็นเจตจำนงแห่งกระบี่ของ
