าดำ
ทั้งสองประสานสายตากันกลางอากาศ
“เจ้าสังหารปรมาจารย์อาวุโสของข้าหรือ ช่างกล้านัก…”
เสียงสายฟ้าดังลั่นฟาดลงมาจากเบื้องบน ร่างยักษ์โบกมือเพื่อหยิบกระบี่สีแดงในอากาศขึ้นมา
เจตจำนงแห่งกระบี่ของลัทธิอสุราเปล่งประกายร้ายกาจ ทำให้ทุกคนในนครหลวงรู้สึกกดดันจนทานทนไม่ไหว พลังนั้นทำให้ใบหน้าของพวกเขาแดงก่ำไปหมด
“ตายเสีย เจ้าจะต้องตายไปพร้อมปรมาจารย์อาวุโสของข้า”
เขาโบกมือ วาดกระบี่ยักษ์สีแดงเลือดให้ซัดลงมาหาเจ้าดำ
เจ้าดำกระตุกมุมปากอย่างรังเกียจ มันสูดหายใจเข้าลึก ก่อนตะโกนเห่าใส่เจตจำนงแห่งกระบี่ของลัทธิอสุรา
“โฮ่ง!”
เสียงเห่านั้นดังไปทั่วนครหลวง มันลอยมาเข้าหูของจีเฉิงอวี่และกองทัพของเขาด้วยซ้ำ
ม้าที่ตื่นตกใจของจีเฉิงอวี่และเจ้ามู่เฉิงทรุดลงคุกเข่ากับพื้นทันทีที่ได้ยินเสียงกระบี่ ทำให้ทั้งสองถูกโยนออกจากหลังม้า ใบหน้าของคนทั้งคู่เต็มไปด้วยความหวาดผวา
แต่สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นกลับเกิดขึ้นต่อจากนี้…
เสียงเห่าทำให้กระบี่สีเลือดในอากาศแตกออกเป็นเสี่ยงๆ กลายเป็นเพียงเศษฝุ่นสีแดงซึ่งถูกลมพัดหายไปในอากาศ
ร่างใหญ่ยักษ์สั่นสะท้าน ก่อนจะหดตัวกลับลงไปในลูกโลกวิญญาณล่วงลับที่ทอแสงเจิดจ้าเหมือนดวงดาวยามค่ำคืน จา
