กนั้นมันก็พุ่งไปยังขอบฟ้ามุ่งหน้าสู่ดินแดนไกลลิบ
ความเร็วของมัน… มากยิ่งกว่าความเร็วเสียงด้วยซ้ำไป
เจ้าดำหยุดเห่า มันแลบลิ้นออกมาเพื่อเลียริมฝีปากพลางส่งเสียงฮึดฮัด ร่างหดกลับมาเป็นสุนัขตัวน้อยน่ารักดังเดิม ทั้งอืดอาดและอ้วนตุ้บ
เจ้าดำไม่ได้สนใจลูกโลกที่พุ่งหนีไปแต่อย่างใด สำหรับมันอุปกรณ์ชิ้นนี้ไม่ได้น่าสนใจเหมือนซี่โครงเปรี้ยวหวานของปู้ฟางเลยแม้แต่น้อย มันเดินนวยนาดแบบแมวย่องซึ่งเป็นท่าเดินเอกลักษณ์เพื่อกลับเข้าร้านไป
ปู้ฟางเหลือบตามองเจ้าดำแว่บหนึ่งด้วยสายตาที่เหมือนกำลังมองปีศาจ
เจ้าดำกลอกตาใส่พลางฮึมฮัมอย่างมีความสุข จากนั้นก็กลับไปนอนที่หน้าร้านแล้วเริ่มเข้าสู่นิทรา…
เหมือนกับว่าชาตินี้ชาติหน้าหรือชาติไหนๆ ก็นอนไม่เคยพอ
ปู้ฟางหันไปมองเจ้าดำที่กลับมาสงบนิ่งอีกครั้ง เขาสูดลมหายใจเข้าก่อนจะมองไปรอบๆ ตัว
ทุกอย่างถูกทำลายราบเป็นหน้ากลองไม่เหลืออะไรเลยแม้แต่สิ่งเดียว ไม่ว่าจะเป็นบ้านเรือนที่อยู่รอบร้าน หรือตึกอื่นๆ ก็ล้วนเป็นเศษซากไปทั้งหมด
ราวกับบริเวณเล็กๆ ในนครหลวงแห่งนี้ถูกทำลายราบคาบ เป็นภาพที่น่าหวาดกลัวมากทีเดียว
ชายชราร่างท้วมก้นจ้ำเบ้าลงกับพื้น
ร่างของเขาชาดิกเสียจนไม่รู้สึกถึงห
