ได้อย่างง่ายดาย
หากสุนัขตรงหน้าเขานี้อยู่ในชั้นปลายจริงๆ หรือถ้ายิ่งเลวร้ายกว่านั้นก็อยู่ในชั้นสูงสุดที่อสูรเวทจะไปถึงได้ ก็แปลว่าเขากำลังเสียเปรียบอย่างใหญ่หลวง หรือจะเรียกได้ว่าไม่มีทางชนะเลยก็ว่าได้
“ไม่… เป็นไปไม่ได้ ไม่น่าใช่อสูรเวทที่อยู่ในชั้นสูงสุดของขั้นเซียนเทพ อสูรเวทเช่นนั้นหยิ่งในศักดิ์ศรีเกินกว่าจะมาเป็นหมาเฝ้าประตูให้ร้านเล็กๆ เช่นนี้!”
ปรมาจารย์อาวุโสพยายามทำใจให้เย็นลงแล้วสูดหายใจเข้าลึก เขาพยายามปลอบใจตนเองว่าไอ้สุนัขตรงหน้านี้กำลังเล่นละครตบตาอยู่
“ยังไม่ตายอีก...”
เสียงนุ่มทุ้มของบุรุษดังขึ้นอีกครั้ง
หัวใจของปรมาจารย์อาวุโสกระตุก นัยน์ตาหดแคบ เมื่อเห็นว่าสุนัขที่กำลังยืนด้วยท่วงท่าสง่างามเบื้องหน้ากำลังเปลี่ยนร่าง
ร่างอ้วนท้วนน่ารักของมันปูดโปนขึ้นจนกลายเป็นเหมือนคลื่นยักษ์มโหฬาร ดวงตาที่เย็นเยียบราวความตายเข้ากันกับขนที่ตั้งฟูไปทั้งตัวเป็นอย่างดี
ตู้ม!
เสียงระเบิดกัมปนาทดังขึ้นพร้อมอุ้งเท้าสุนัขที่ขีดข่วนไปมาบนพื้น
ปรมาจารย์อาวุโสรู้สึกได้ถึงลมที่พัดผ่านร่าง ก่อนที่ร่างใหญ่โตของสุนัขจะมาปรากฏตรงหน้าเขา
ทันทีที่ทั้งสองประสานสายตากัน ปรมาจารย์อาวุโสก็เห็นความโหดเหี้ยม
