ไร้ปรานีในดวงตาของคู่ต่อสู้ หัวใจของเขาสั่นสะท้านรุนแรงราวกับรู้สึกได้ว่าตนเองกำลังจะปราชัย
“ไม่นะ!”
ปรมาจารย์อาวุโสตะโกนอย่างโกรธแค้น ผมสีแดงของเขากระจายไปในอากาศ หมัดพุ่งเข้าใส่ศีรษะของเจ้าดำ
แต่ก่อนที่เขาจะทันได้โจมตี ก็ถูกอุ้งเท้าตบลงอย่างรวดเร็วเสียก่อน ปรมาจารย์อาวุโสงุนงงกับความไวนี้มาก ร่างของเขาจมลึกลงไปในพื้นถนน
ตู้ม!
เจ้าดำที่ตัวใหญ่มหึมาเหยียบสี่เท้าลงพื้นจนทำให้พื้นเบื้องล่างสั่นไหว ปรมาจารย์อาวุโสคลานมะงุมมะงาหราออกจากซากอิฐ ความต้องการต่อสู้เหือดหายไปสิ้น
สุนัขตัวนี้… น่ากลัวเกินไป!
ปัง!!
ปรมาจารย์อาวุโสถูกซัดปลิวไปอีกครั้งด้วยอุ้งเท้าสุนัข ตัวของเขากระเด้งกระดอนไประหว่างอาคารเหมือนลูกบอลยาง
เขายังงุนงงจับต้นชนปลายไม่ถูก แล้วก็พลันถูกพลังรุนแรงกดทับลงมาอีกครั้ง
“อีกแล้วหรือ!”
เลือดไหลซึมออกจากมุมปากของชายชรา ร่างขั้นเซียนเทพของเขากำลังจะถูกทำลายจนแหลกเป็นเศษเนื้อ
เขาโบกมือเรียกยันต์หยกชิ้นแล้วชิ้นเล่าออกมา จากนั้นก็รวมพลังปราณเที่ยงแท้ในกายแล้วซัดยันต์เหล่านี้ใส่เจ้าดำ ยันต์หมุนวนในอากาศก่อนระเบิด ทำให้ท้องฟ้าสว่างไสวเหมือนจุดดอกไม้ไฟไม่มีผิด
นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่ปู
