ะงะขนาดทำมันหกได้อย่างไรกัน…
ชายชราร่างท้วมยังคงตั้งหน้าตั้งตาเคี้ยวต่อไป ทันใดนั้นรสเปรี้ยวก็กระจายไปทั่วร่างของเขา ทำให้ใบหน้าของชายชราย่นยู่ร่างกายสั่นสะท้านไปหมด เขากลืนหวานเย็นเข้าไปทั้งก้อนจากนั้นก็ยืดคอขึ้น แล้ว… ส่งเสียงตะโกนออกมาโดยไม่มีใครได้ทันตั้งตัว
“โธ่เว้ย… ข้าใส่น้ำส้มสายชูเยอะไป”
ชายชราร่างท้วมดึงหนวดของตนด้วยความโมโหพลางบ่นออกมาอย่างเสียดาย น้ำส้มสายชูผลไม้แปดวิญญาณที่แสนล้ำค่าหายากสุดจะหาสิ่งใดเปรียบ เขากลับใส่มันเยอะเกินกว่าที่จำเป็นเสียได้
ผู้คนที่ยืนดูอยู่บนกำแพงเมืองต่างพากันงุนงงทำอะไรไม่ถูก ส่วนพวกที่อยู่ตรงตีนกำแพงเมืองก็อึ้งพอๆ กัน
ตาแก่นี่… มาเล่นจำอวดให้ทุกคนดูรึ
ชายชราสูดลมหายใจเข้าลึก กลิ่นเปรี้ยวกระจายตัวไปทั่วบริเวณ ทำให้ทุกคนที่ดูสถานการณ์อยู่พากันมีสีหน้ากระอักกระอ่วนทำอะไรไม่ถูก โดยเฉพาะผู้ที่มาจากสำนักเจดีย์นภากระจ่าง
ผู้อาวุโสสูงสุดของพวกเขาคนนี้ขึ้นชื่ออยู่เรื่องเดียวคือเรื่องความตะกละ…
“เฮ้ย ไอ้พวกองครักษ์โลหิตจากลัทธิอสุรา… มาทำบ้าอะไรที่นี่” ชายชราที่กำลังนั่งอยู่บนหลังนกอัคคีจรัสถามพร้อมก้มลงมององครักษ์โลหิตทั้งสองคน
ทันทีที่สายตาของ
