ั้นเซียนเทพอยู่ แล้วพวกเขาจะไปพาตัวหมอนั่นมาได้อย่างไรกันเล่า
แม้จะอยากทำ แต่ปู้ฟางก็คงไม่เชื่อฟังพวกเขาเหมือนเด็กอมมือฟังคำสั่งผู้ใหญ่อย่างแน่นอน
“ลืมไปได้เลย! ข้าไม่ส่งตัวปู้ฟางให้แน่” จีเฉิงเสวี่ยปฏิเสธอย่างเด็ดขาด
ไม่ว่าจะเป็นความสามารถในการทำอาหาร ความแข็งแกร่ง หรือปูมหลัง ไม่มีสิ่งใดเลยที่จะทำให้จีเฉิงเสวี่ยพาตัวปู้ฟางมามอบให้คนพวกนี้ได้ ปู้ฟางถือเป็นคนพิเศษในนครหลวง ชายหนุ่มไม่อยู่ในการควบคุมของอาณาจักรแต่อย่างใด
เจ้ามู่เฉิงดูเหมือนจะคาดเอาไว้แล้วว่าจีเฉิงเสวี่ยจะต้องตอบเช่นนี้ เขาจึงทำเพียงโบกมือปัดคำตอบของจักรพรรดิหนุ่มทิ้งไปเท่านั้น
“ไม่ส่งตัวเขามาก็ไม่เป็นไร เจ้าแค่ต้องให้เขาคืนของที่เขาชิงไปกลับมาก็พอ”
ของรึ ของอะไรกัน
ทุกคนบนกำแพงเมืองงุนงงกับคำพูดของเจ้ามู่เฉิงเป็นอันมาก ไม่มีใครรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังพูดถึงอะไร
ทันใดนั้นองครักษ์โลหิตทั้งสองก็กระโจนออกจากกองทัพมาลอยอยู่กลางอากาศ ดวงตาของพวกเขาเย็นเยียบราวกับกำลังมองทะเลเลือดเบื้องหน้าตนเอง
“ส่งไอ้หมอนั่นมาแล้วข้าจะไว้ชีวิตพวกเจ้า มิเช่นนั้นพวกเจ้าก็ต้องตายกันหมดตรงนี้” หนึ่งในองครักษ์เอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงแหบพร่า
ทุกคนบนกำแพงเมืองโกรธขึ้งทัน
