ยอมตกลงส่งตัวปู้ฟางให้ศัตรูอย่างแน่นอน
ผู้อาวุโสซุนจากวิหารเทพเจ้าแห่งดินแดนป่ารกชัฏเปิดปากพูดขึ้นมา ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยแววชั่วร้าย
“ฝ่าบาท เราไม่ควรทำลายทั้งอาณาจักรทิ้งเพื่อคนเพียงคนเดียว หากเราสามารถทำให้คนพวกนี้เลื่อนการโจมตีไปได้ นครหลวงก็จะยังอยู่รอดปลอดภัยจนกว่าผู้นำแห่งวิหารเทพเจ้าจะมาถึง หากพวกเขาโจมตีตอนนี้ เราย่อมพ่ายแพ้แน่นอน”
ผู้อาวุโสซุนอาฆาตแค้นปู้ฟางเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว นี่เป็นโอกาสอันดีที่จะได้กำจัดปู้ฟางให้พ้นทางไปเสีย เขาจึงรู้สึกยินดีปรีดาพร้อมยอมช่วยลัทธิอสุราในคราวนี้
“ไม่มีทาง เราส่งตัวเขาไปไม่ได้ จะส่งใครไปก็ได้ แต่ไม่ใช่ปู้ฟาง” จีเฉิงเสวี่ยตัดสินใจแล้ว พูดแล้วไม่คืนคำ
สีหน้าของผู้อาวุโสซุนเย็นชาขึ้นมาทันที
“ฝ่าบาท… การจะส่งตัวเขาให้ศัตรูหรือไม่นั้นไม่ใช่สิ่งที่ท่านจะตัดสินใจได้ หากเราไม่สามารถถ่วงเวลาจนกว่าผู้นำแห่งวิหารเทพเจ้าจะมาถึง จักรวรรดิวายุแผ่วคงได้ล่มสลายคามือของท่านเป็นแน่” ผู้อาวุโสซุนเดือดพล่านยืนกรานหนักแน่น
จีเฉิงเสวี่ยตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ไม่รู้จะเลือกทางไหนดี
“องค์จักรพรรดิ เราไม่ควรส่งตัวเถ้าแก่ปู้ให้คนพวกนี้นะพะย่ะค่ะ…”
เซียวเหมิงทนไม่ไหว
