หมุนวนเป็นวงกลม วงแหวนปราณก็พลันก่อตัวขึ้น วงแหวนปราณนี้มีหมอกสีขาวอยู่ภายใน ดูเหมือนจะเป็นจิตวิญญาณที่สะสมไว้ บางคราวก็มีใบหน้าเลือนรางของคนปรากฏขึ้นในหมอก ใบหน้าเหล่านั้นกรีดร้องเสียงแหลมน่ากลัวก่อนจะหายกลับเข้าไปในหมอกขาวอีกครั้ง
“ไอ้วงแหวนปราณนี่เป็นสิ่งชั่วร้ายโดยแท้” ปู้ฟางมุ่นคิ้วและได้ข้อสรุปในที่สุด
หลังจากที่นั่งพินิจวงแหวนปราณอยู่นานจนเบื่อไปเอง ปู้ฟางก็เก็บวงแหวนปราณกลับเข้าไปอีกครั้ง ทันใดนั้นเขาก็เห็นร่างหนึ่งเดินตรงมา
เมื่อเห็นเจ้าของร่างนั้น ปู้ฟางก็ถึงกับงงไปชั่วขณะ
เซียวเหมิงรึ
คนที่กำลังเดินเข้ามาหาเขาคือเซียวเหมิงผู้โด่งดัง เป็นเซียวเหมิงคนเดียวกับที่ควรบาดเจ็บสาหัสอยู่ สีหน้าของชายตรงหน้าดูไม่ดีเลย ผิวของเขาซีดเซียวไร้เลือดฝาดและกำลังค่อยๆ กลายเป็นสีดำ
ปู้ฟางลุกขึ้นยืนจากนั้นก็เชิญอีกฝ่ายเข้าร้าน
ทันทีที่โอวหยางเสี่ยวอี้เห็นเซียวเหมิง นางก็นิ่งอึ้งทำอะไรไม่ถูก เนื่องจากแม่ทัพใหญ่ดูอ่อนแอและเปราะบางมากจนทำให้นางกังวลใจไปหมด
“เถ้าแก่ปู้ ข้าขอสุราหัวใจหยกเหยือกแข็งเหยือกหนึ่งได้หรือไม่” เสียงของเซียวเหมิงแหบพร่า เขาอดไม่ได้ที่จะไอค็อกแค็กออกมาหลังจากเอื้อนเอ่ยได้
