างมั่นใจว่าอาหารจานนี้จะผ่านการประเมินแน่นอน
หลังจากที่กินกันจนอิ่มหนำสำราญ กองทหารลำดับสามก็ออกเดินทางต่อ พวกเขาต้องเร่งฝีเท้าเพื่อให้ไปถึงเมืองโม่หลัวให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เป้าหมายเดียวในการเดินทางไกลของพวกเขาคราวนี้คือพิทักษ์เมืองแห่งนั้น แต่พวกเขากลับถูกซุ่มโจมตีเสียก่อนที่จะถึงเมืองโม่หลัว แปลได้ว่าตัวเมืองเองอาจกำลังถูกโจมตีอยู่เป็นแน่ หรือหากจะมองในแง่ร้ายสุด ก็อาจพ่ายแพ้ไปแล้วก็ได้
หรือต่อให้เมืองยังไม่ล่มสลาย สภาพคงใกล้เคียงเต็มทน
…
เมืองโม่หลัว ดวงจันทร์เสี้ยวสองดวงส่องแสงเย็นตาอยู่บนท้องฟ้ามืดมิด
กำแพงเมืองเก่าคร่ำคร่าเต็มไปด้วยรอยแตก เหล่าทหารยามสวมเกราะถือคบไฟในมือกำลังเดินตรวจตราอยู่ด้านบน พวกเขาล้วนตั้งสมาธิและระแวดระวังตัวเป็นอย่างดี ไม่ยอมผ่อนคลายแม้สักลมหายใจเดียว
จู่ๆ เสียงสายธนูถูกปล่อยก็ดังสะท้อนก้องไปในท้องฟ้าสีหมึก ห่าธนูพุ่งมาราวสายฝน
ลูกธนูพุ่งเข้าชนกำแพงเมืองจนเกิดเสียงดัง ทำให้กำแพงเมืองที่ย่ำแย่อยู่แล้วเสียหายหนักขึ้นกว่าเดิม
“ข้าศึกบุก!!”
ทหารยามบนกำแพงตะโกนเสียงดัง
จากนั้นเสียงหวีดร้องแหลมสูงก็ดังออกมาจากตีนกำแพง เงาจำนวนหนึ่งปรากฏขึ้นในราตรีกาล พวกเขาแห่เข้ามา
