“เขาถูก... กลืนเข้าไปหรือ”
รูม่านตาของจูเยวี่ยที่ยืนอยู่ในระยะไกลหดแคบ สันหลังเย็นวาบไปหมด พลังปราณแข็งแกร่งที่แผ่ออกจากร่างกิ้งก่ายักษ์ทำให้ชายหนุ่มสั่นสะท้านไปทั้งกาย
เขาเป็นแม่ทัพของกองทหารลำดับสามแต่มีพลังปราณอยู่เพียงระดับหกขั้นจักรพรรดิยุทธการ ซึ่งเป็นขั้นเดียวกับปู้ฟางที่เขาเพิ่งเห็นว่าถูกกลืนลงท้องไปกับตา
“ศิษย์พี่ปู้!” หัวใจของถังอิ่นเองก็กระตุกเช่นกัน เขาพุ่งไปข้างหน้าพร้อมตะโกนกู่ร้อง ชายหนุ่มควงกระบี่ในมือ จากนั้นก็ฟันใส่อากาศเพื่อส่งเจตจำนงแห่งกระบี่เข้าไปฟาดฟันกิ้งก่ายักษ์
แต่กิ้งก่ายักษ์กลับทำเพียงกลอกตาแล้วตวัดหางอ้วนหนาเหมือนกระบองเหล็กเพื่อปัดเจตจำนงแห่งกระบี่ออกไปจากกาย
ผู้ฝึกตนจากลัทธิอสุราพลันระเบิดหัวเราะออกมาดังลั่น ดวงตาดูแช่มชื่นเบิกบานใจยิ่ง!
แม้หุ่นเชิดตรงหน้าจะยังอัดเขาไม่หยุด จนทำให้ตัวเขามีแต่แผลเลือดสาดไปทั้งตัว… แต่เขาก็มั่นใจว่าตนเองจะสยบมันได้ในเวลาไม่นาน
นั่นเพราะหุ่นเชิดตัวนี้สูญเสียนายของมันไปแล้ว อย่างไรเสียมันก็จะกลายสภาพเป็นเพียงเศษเหล็กในไม่ช้า
ปัง!!
ผู้ฝึกตนจากลัทธิอสุราถูกเจ้าขาวฟาดด้วยมีดขนาดใหญ่อีกครั้ง เลือดของเขาสาดกระเซ็นไปทุกทิศทาง
