ดใหญ่ปรากฏสู่สายตา
กระแสพลังปราณหมุนวนในอากาศพร้อมลมหมุนที่พัดผ่าน หอบเอาหมอกเลือดให้จางหายไป ในที่สุดใบหน้าของร่างผอมเพรียวก็ปรากฏให้เห็น
ปู้ฟางที่มีสีหน้าสงบนิ่งกำลังยืนถือมีดทำครัวกระดูกมังกรทองอยู่ มีดนั้นเรืองแสงสีทองสว่างจับตา
เขาโบกสะบัดมีดทำครัวที่ปล่อยพลังกดดันมหาศาลออกมา ทั้งโม่หลินและจูเยวี่ยตื่นตกใจเป็นอันมาก หัวใจของคนทั้งคู่กระตุกอย่างไม่อาจควบคุมได้
กิ้งก่ายักษ์ที่ถูกระเบิดกรามนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น มันมองปู้ฟางด้วยรูม่านตาที่หดแคบเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
พลังกดดันจากสิ่งมีชีวิตที่สูงส่งกว่า ไม่มีทางเลยที่มันจะต้านทานไหว
“เกิดอะไรขึ้น ลูกรัก! ลุกขึ้นแล้วกัดไอ้หมอนี่ให้ตายเสียสิ! อย่าเอาแต่นอนนิ่งอยู่ตรงนั้น! กัดมันเลยลูก!”
ผู้ฝึกตนจากลัทธิอสุราเบิกตากว้าง เขาเอามือกดแผลที่ไหล่ของตัวเองไว้แล้วตะโกนออกมาด้วยโทสะ
เมื่อได้ยินดังนั้นปู้ฟางก็อึ้งไปทันที เขายกมีดทำครัวกระดูกมังกรทองขึ้นแล้วหันหน้าไปมองผู้ฝึกตนคนนั้น
“เจ้าสั่งให้กิ้งก่านี่มากัดข้าหรือ ไอ้สิ่งมีชีวิตพรรค์นี้เนี่ยนะ… จะมากัดข้า” ปู้ฟางพูดเสียงสงบ เสียงของเขาไม่ได้ดัง แต่ก็ฟังชัดเจนในโสตประสาทของผู้ฝึกตนจากล
