เขาจึงสั่งให้ทุกคนตั้งค่ายเพื่อพักผ่อนเอาแรง
กองทหารลำดับสามกำลังอยู่ในสภาวะตื่นตระหนก ด้วยเหตุนี้จึงส่งทหารลาดตระเวนออกไปสำรวจพื้นที่เสียก่อน หากเจอฝูงอสูรเวทที่รอซุ่มโจมตี พวกเขาจะได้เตรียมรับมือทัน
“อีกประเดี๋ยวเราจะถึงเมืองโม่หลัวแล้ว จงนำคำสั่งข้าไปแจ้งกับหน่วยโรงครัวให้ทำอาหารดีๆ เอาไว้เยอะๆ เพื่อสร้างขวัญและกำลังใจให้ทหาร!” จูเยวี่ยตะโกนออกคำสั่ง
หน่วยโรงครัวได้รับคำสั่งจากแม่ทัพเรียบร้อย แม้เว่ยต้าฝูและคนอื่นๆ จะรู้สึกเหนื่อยอ่อน แต่พวกเขาก็ยังขยับตัวเร่งทำงานอย่างรวดเร็ว เนื่องจากอาหารมื้อนี้จะส่งผลต่อการรบครั้งต่อไป
…
ฟิ่ว ฟิ่ว!
ลูกธนูพุ่งฉิวมาด้วยความเร็วเต็มพิกัด มันตัดผ่านอากาศส่งเสียงสะท้อนกัมปนาทเหมือนสายฟ้าจนดังสะเทือนไปทั่ว ทหารนายหนึ่งที่ถูกไปลาดตระเวนถูกยิงคว่ำ เลือดไหลออกจากรูบนศีรษะ!
ห่าฝนลูกธนูปกคลุมทั่วท้องฟ้า สังหารทหารลาดตระเวนที่กำลังทำหน้าที่จนหมดสิ้น
กระนั้นแม้จะถูกโจมตีจากข้าศึกอย่างหนัก ทหารลาดตระเวนคนหนึ่งที่เนื้อตัวโชกไปด้วยเลือดก็หนีออกมาจากทุ่งสังหารแล้วห้อม้ากลับมาที่กองทหารแห่งเมืองประจิมเร้นลับจนได้พวกเขากำลังจะถูกซุ่มโจมตี! ทหารผู้นั้นรู้สึกกระวนกระวายจนแทบคลั่ง
…
เมื่อได้รับคำสั่งก็ถึงเวลาทำอาหาร ปู้ฟางตั้งที่ตั้งกระทะแล้ววางกระทะลงบนกองไฟ ไม่นานนักควันไฟก็ลอยขึ้นฟ้า เขามีหน้าที่ทำอาหารจากวัตถุดิบธรรมดา จึงไม่ต้องคิดอะไรมากมายขณะทำ ซึ่งทำให้ช
