้โดดเดี่ยวในกองทัพเป็นเรื่องที่แย่มากสำหรับใครหลายคน
แต่ชายหนุ่มกลับไม่รู้สึกอะไรแม้แต่น้อย
สุดท้ายหลงไฉก็เหลือบมองปู้ฟางด้วยสายตาเป็นห่วงแล้วกลับออกไปเช่นกัน กระโจมของชายหนุ่มกลับมาเงียบสงบเย็นเยียบอีกครั้ง
…
แก๊ง แก๊ง แก๊ง!!
เสียงตะหลิวกระทบหม้อดังขึ้น ตามมาด้วยเสียงเย็นชาของเว่ยต้าฝูที่สะท้อนก้องไปทั่วค่าย
“เตรียมตัวออกเดินทาง มาเรียงแถวหน้าข้าเร็วเข้า เอาอุปกรณ์ของตนเองมาด้วย เราจะออกเดินทางกันแล้ว!”
ตึงตัง!
ท่ามกลางความสับสนอลหม่าน เสียงเก็บของดังประสานกันเป็นจังหวะ จากนั้นพ่อครัวคนแล้วคนเล่าก็เดินออกมาจากกระโจมของตนเอง
ทุกคนแบกกระทะเหล็กสีดำเอาไว้บนหลังแล้วตั้งแถวตามกลุ่มของตนภายในค่าย
ตอนแรกพวกเขาจะให้ปู้ฟางเป็นคนขนกระทะ… แต่ชายหนุ่มปฏิเสธ ความจริงแล้วเขาจะเก็บกระทะไว้ในกระเป๋าคลังเก็บของระบบก็ได้ แต่เนื่องจากคราวนี้เขามาทำภารกิจ กระเป๋าจึงถูกระบบปิดตายเอาไว้เนื่องจากเขาไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้วัตถุดิบที่อยู่ภายใน เรื่องนี้เป็นปัญหาที่ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกปวดหัวไม่น้อย
ด้วยเหตุนี้ปู้ฟางจึงไม่มีทางเลือกนอกจากต้องทำตามสมาชิกหน่วยโรงครัวคนอื่นๆ ชายหนุ่มแบกกระทะแล้วเดินออกจากกระโจมมา ทุกคนเดินมารวมตัวกันในค่ายจากนั้นก็ตั้งแถวตามกลุ่มอย่างเป็นระเบียบ
หน่วยโรงครัวต้องออกเดินทางเพราะพวกเขาต้องทำหน้าที่เตรียมอาหารให้กองทัพ ด้วยเหตุนี้ทุกคนจึงต้องแบกกระทะสีดำไปด้วย หลังจากตั้งค่ายเสร็จ พว
