ิบพลังปราณเพื่อให้สภาพร่างกายของตนเองพร้อมเต็มที่สิ!”
ทหารผู้นั้นจ้องชามในมือด้วยสีหน้ากระวนกระวาย เต้าหู้ผัดพริกอ่อนนุ่มสีแดงเรื่อดูเผ็ดร้อน ทำให้ทั้งต่อมรับรสและสายตาของเขาสนใจอาหารอย่างอื่นไม่ได้อีก
เขายกช้อนขึ้นมาด้วยมือสั่นเทาแล้วตักชิ้นเต้าหู้ขึ้นมา จากนั้นก็เอาปากเป่าเต้าหู้เพื่อไล่ไอร้อนแล้วยัดเข้าปากเต็มคำท่ามกลางสายตาของทุกคนที่จับจ้องอยู่
