วัตถุดิบแบบใดอยู่ในหม้อขนาดไหน
ทันทีที่ได้ยินดังนั้น สีหน้าของทหารทุกนายก็เปลี่ยนเป็นผิดหวัง ดูไม่อยากกินอีกต่อไป เนื่องจากอาหารตรงหน้าทำมาจากวัตถุดิบธรรมดาเท่านั้น
กระนั้นปู้ฟางก็ยังคงมีสีหน้าสงบนิ่งตามสูตร กลิ่นของอาหารทำหน้าที่หลักในการดึงความสนใจของทุกคนมาที่หม้อใบนี้ อย่างไรเสียกลิ่นก็เป็นสิ่งที่ลูกค้าสัมผัสได้ก่อนเป็นอย่างแรก และเป็นสิ่งที่ทำให้พวกเขารู้สึกอยากอาหารขึ้นมา
กลิ่นของเต้าหู้ผัดพริกนั้นเข้มข้นมากพอ รายการอาหารที่มีกลิ่นรุนแรงเช่นนี้มีหลายประเภท แต่ทหารเหล่านี้ต้องการอาหารที่จะช่วยทำให้พวกเขามีใจสู้ รสชาติหวานและเผ็ดของอาหารจานนี้จึงเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด ด้วยเหตุนี้ชายหนุ่มจึงเลือกทำเต้าหู้ผัดพริก
แม้วัตถุดิบที่ใช้จะธรรมดาทั่วไป แต่ก็ยังทำหน้าที่อย่างที่มันควรจะทำได้ดี
ปู้ฟางมองหน้าเหล่าทหารที่ก่อนหน้านี้ดูตื่นเต้นแต่ตอนนี้กลับคอตกด้วยความเสียใจ ชายหนุ่มยิ้มออกมา จากนั้นก็ใช้ไม้พายเหล็กตักเต้าหู้ผัดพริกมาใส่ชาม ชามที่เต็มไปด้วยอาหารร้อนจี๋ส่งไอสีขาวลอยโขมงพร้อมกลิ่นเข้มข้นขึ้นสู่ท้องฟ้า
ปู้ฟางส่งชามให้ทหารนายที่อยู่ใกล้ตัวเขาที่สุดแล้วยิ้มหน้าตาย “เอาเลย ลองชิมดูสิ”
ทหารผู้นั้นรับชามมาโดยไม่ได้คิดอะไรมาก ดูเหมือนว่ายังคงสงสัยในรสชาติอยู่
เว่ยต้าฝูมองเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยสายตาโกรธเคือง “รับมาทำบ้าอะไร ลืมหลักธรรมประจำใจไปหมดแล้วหรือ เจ้าควรกินแต่อาหารที่ทำจากวัตถุด
