้ทำง่ายและมีรสชาติอ่อนกว่า เทียบไม่ได้กับอาหารจานเด็ดของเมืองนครใต้ที่เปี่ยมด้วยความหรูหราฟู่ฟ่า
มีอาหารที่ทำจากข้าวสาลีหลายรายการ แล้วก็มีอาหารปิ้งย่างแบบง่ายๆ ไม่ปรุงแต่งมากนัก ปู้ฟางลองชิมทุกอย่างเพื่อรับรู้รสชาติเฉพาะตัวของอาหารแต่ละจาน
อย่างไรก็ตามปู้ฟางไม่เจออาหารโอชะจานใดที่คู่ควรจะถูกบันทึกไว้ในสมุดบันทึกสูตรอาหารของเขา ซึ่งนับว่าน่าเสียดายพอสมควร แต่ชายหนุ่มก็ยังไม่วายลองชิมของอร่อยทั่วบริเวณต่อไป
แต่เขาก็ไม่มีเวลาพอที่จะหาของอร่อยชิมจนครบ เพราะต้องรีบไปหากองทัพเพื่อจะได้เข้าร่วมให้เร็วที่สุด
ปู้ฟางหย่อนตัวลงตรงที่นั่งข้างหน้าต่างในภัตตาคารแห่งหนึ่งซึ่งมีผู้คนไปมาขวักไขว่ เขาชิมอาหารเลิศรสของแคว้นภาคตะวันตกเฉียงเหนือไปพร้อมๆ ซึมซับทัศนียภาพอันงดงามของเมืองไปด้วย ความปลอดภัยของย่านนี้นับว่ายอดเยี่ยมเพราะมีทหารยามถือหอกยาวเดินตรวจตราให้เห็นอยู่ทั่วไป
ปู้ฟางยกมือเรียกพนักงาน หยิบเหรียญทองออกมาเหรียญหนึ่ง ก่อนจะส่งให้พนักงานที่ขาใช้การได้เพียงข้างเดียว
“นายท่าน… นี่มันมากเกินไปขอรับ” ชายร่างใหญ่คนนั้นจ้องมองปู้ฟางด้วยสายตางุนงง จ่ายค่าอาหารหนึ่งมื้อด้วยหนึ่งเหรียญทอง… พ่อหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาคนนี้ต้องร่ำรวยมากแน่
“ไม่เลย นอกเจากค่าอาหารแล้ว ให้เจ้าคิดเสียว่าเงินส่วนที่เกินมาเป็นค่าตอบคำถามของข้าก็แล้วกัน” ปู้ฟางพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ
นัยน์ตาของพนักงานจู่ๆ ก็ลุกโชนขึ้น เขาจ้องป
