ก ชายผู้ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นถึงผู้ฝึกตนระดับเจ็ดขั้นนักพรตยุทธการผู้เกรียงไกร ตอนนี้กลายเป็นเพียงศพเย็นเยียบเท่านั้น
เซียวเยวี่ยเงียบไป ทำได้เพียงถอนหายใจเบาๆ เขาไม่รู้เลยว่าจะปลอบประโลมจีเฉิงเสวี่ยอย่างไรได้
ตามคาด สิ่งนี้เป็นฝีมือของราชาอวี่ ความตายของหัวหน้าขันทีเหลียนเป็นอาชญากรรมอุกอาจที่จีเฉิงอวี่กระทำ
ไม่นานนักเซียวเหมิงก็กลับมา ใบหน้าหนักใจฉ่ำพราวไปด้วยเหงื่อ หลังจากวิ่งไล่สี่คนนั้นไปสักพัก เขาก็ตระหนักได้ว่าการจะไล่ให้ทันนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เซียวเหมิงไม่อาจตามจับคนเหล่านั้นได้ภายในระยะเวลาอันสั้น อีกอย่างคนทั้งสี่ก็ไม่ได้ใส่ใจจะสู้ด้วย พวกเขามุ่งมั่นเพียงแต่จะหนีออกไปเท่านั้น เซียวเหมิงไม่มีทางเลือกจึงต้องจำใจกลับมา
ชายวัยกลางคนมองศพของเหลียนฟู่ก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่
“รีบนำร่างของหัวหน้าขันทีเหลียนไปทำพิธีฝังให้สมเกียรติ” เสียงหนึ่งดังขึ้นทำลายความเงียบอันยาวนานในท้องพระโรง คำสั่งของจีเฉิงเสวี่ยกระตุ้นให้ร่างของเหลียนฟู่ถูกยกออกไป
ตูม ตูม เปรี้ยง!
เสียงดังสนั่นทำให้ท้องพระโรงสั่นไหว ทุกคนที่อยู่ภายในพากันตัวแข็งทื่อด้วยความกลัว ก่อนจะวิ่งออกจากท้องพระโรงตามๆ กัน
เหล่าทหารยามที่มีท่าทางอับจนหนทางพุ่งตัวเข้ามาทันที
“ฝ่าบาท! คลังหลวงถูกปล้นพะย่ะค่ะ!”
ริมฝีปากของทหารยามเหล่านั้นสั่นระริก การที่คลังหลวงถูกปล้นนั้นช่างเป็นสิ่งที่เกินจินตนาการยิ่งนัก คลังหลวงมีทหารยามนั
