ายอ้วนก่อนจะพยักหน้ารับคำโอวหยางเสี่ยวอี้ แล้วเดินกลับเข้าครัวไปเพื่อเริ่มทำอาหาร
ไม่นานนักกลิ่นหอมของอาหารก็ลอยล่องออกมาจากครัว ขณะที่ปู้ฟางทำอาหาร อวี่ฝูก็ยืนดูอยู่ข้างๆ อย่างเรียบร้อย พยายามเรียนรู้จากชายหนุ่ม
ตรงกันข้ามกับเซียวเสี่ยวหลงที่ใบหน้าหงอยเหงาเศร้าซึม สองมือถือมีดทำครัวหนักอึ้งอย่างยากลำบาก ใบหน้าขาวๆ ของเขาตอนนี้แดงก่ำไม่ต่างจากก้นลิง ชายหนุ่มต้องดึงแรงทั้งหมดในตัวมาถือมีดทำครัวเล่มนี้ไว้เพราะมันหนักมากจริงๆ
ร้านอาหารเปิดทำการตามปกติเหมือนเช่นเคย
ชายชราร่างท้วมที่มาเมื่อวานก็โผล่มาเช่นกัน ตั้งแต่ตื่นนอนเขาก็แทบสะกดกลั้นความอยากกินของอร่อยเป็นคำรบสองไม่ไหว ชายชรารู้สึกตกหลุมรักหวานเย็นแท่งตับมังกรเหลือเกิน
อาหารของชายชราร่างท้วมถูกนำออกมาอย่างรวดเร็ว และผลึกที่ส่องแสงประกายวาววับราวกับเป็นเพชรเม็ดงามก็ทำให้เหล่าลูกค้าอุทานออกมาเพราะความสวยงามของมันอีกครั้ง
เสียงฝีเท้าสะท้อนก้องไปทั่วตรอก จากนั้นร่างของชายที่ดูราวผ่านประสบการณ์ในโลกนี้มามากมายก็เดินเข้าร้านมา
จีเฉิงเสวี่ยสวมชุดคลุมยาวสีขาวธรรมดาๆ สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า
“หือ…ท่านจักรพรรดิ?” โอวหยางเสี่ยวอี้สังเกตเห็นจีเฉิงเสวี่ยเป็นคนแรก นางรู้สึกประหลาดใจไม่น้อย จักรพรรดิจีเฉิงเสวี่ยมีราชกิจมากมาย เหตุใดจึงมีเวลาปลีกตัวมากินอาหารถึงที่นี่ได้
จีเฉิงเสวี่ยลูบศีรษะเด็กหญิงพลางถอนหายใจออกมา ก่อนมองหาโต๊ะว่างแ
