มันก็ให้ความรู้สึกเหมือนมังกรอุทกซึ่งกำลังจะตื่นจากที่ซ่อน เท้าของมันย่ำไปมาไม่หยุดหย่อนทำให้ยอดเขาทั้งหลายสั่นสะเทือนรุนแรง
“หรือว่า…นี่จะเป็นตับมังกร?!” ชายชรามองหน้าปู้ฟางด้วยความไม่แน่ใจขณะที่ในใจเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง
ปู้ฟางพยักหน้าตอบรับความตื่นตะลึงภายในใจของชายชรา
“นี่คือตับของมังกรอุทกแดนน้ำแข็ง อสูรเวทระดับเจ็ด แม้จะเทียบตับของมังกรที่แท้จริงไม่ได้ แต่ก็เข้ากันได้ดีกับผลไม้หยกที่นำไปผัด จนทำให้มีรสชาติที่อร่อยกลมกล่อมกว่า สุดท้าย…ข้าก็ใส่น้ำส้มสายชูผลไม้แปดวิญญาณเข้าไป เพื่อยกระดับรสชาติของอาหารจานนี้ขึ้นไปอีกขั้น น้ำส้มสายชูของท่านเป็นหัวใจสำคัญของอาหารจานนี้” ปู้ฟางกล่าว
“หากไม่มีน้ำส้มสายชูของท่าน… ข้าก็ไม่คิดจะทำอาหารจานนี้แม้แต่น้อย”
ชายชราพยักหน้ายอมรับ รู้สึกภูมิใจในตัวเองขึ้นมา ดวงตาเป็นประกายขณะมองผลึกตรงหน้าที่เขากำลังกัดเข้าปากเรื่อยๆ กลิ่นหอมหวนระเบิดอวลอยู่ในร่าง ทำให้รู้สึกเต็มตื้นจนอยากจะหลับตาลง เขาเหมือนกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนหลังของมังกรอุทกขณะที่มันสยายปีกและโผบินไปในนภากาศ
แกร๊ก!
ชายชรากินอาหารในมือหมดไม่รู้ตัว เขากัดตับมังกรเข้าปากจนไม่เหลือซาก เมื่อไร้ซึ่งพลังปราณเที่ยงแท้คอยหนุนไว้ แท่งหวานเย็นก็ละลายกลายเป็นเพียงน้ำเย็นเฉียบ
“อร่อยมาก! อร่อยจริงๆ… ตาแก่ผู้นี้ไม่เคยลิ้มรสชาติความอร่อยเฉพาะตัวเช่นนี้มาก่อน ความอร่อยนี้เข้ากันได้ดีกับน้ำส้มสายชูของข้
