าจริงๆ ฮ่าๆๆ” ชายชราหัวเราะออกมาอย่างเปรมปรีดิ์
เมื่อได้เห็นความตื่นเต้นยินดีของชายชราหลังกินอาหารเข้าไป ทุกคนก็รู้สึกคันยุบยิบอยู่ในใจ
เซียวเสี่ยวหลงและอวี่ฝูประหลาดใจเหลือล้น พวกเขามองเถ้าแก่ปู้อย่างชื่นชม สมแล้วที่เป็นเถ้าแก่ปู้ ทำของหน้าตาแปลกประหลาดออกมาได้ไม่รู้จักจบจักสิ้น
“เถ้าแก่ปู้… เจ้าทำให้ข้าอีกแท่งได้หรือไม่ เดี๋ยวข้าแบ่งน้ำส้มสายชูให้เพิ่ม!” ชายชราเลียริมฝีปาก หยีตาพลางหัวเราะออกมาขณะมองปู้ฟาง
ตอนนี้เขารู้แน่แก่ใจแล้วว่าเยี่ยจึหลิงไม่ได้พูดโม้เกินจริง เถ้าแก้ปู้แม้จะยังอ่อนวัยแต่ทักษะการทำอาหารกลับทะลุขั้นจนเกินจะจินตนาการได้ ความรู้สึกแปลกใหม่ไม่เหมือนใครของหวานเย็นแท่งตับมังกรนั้นล้ำหน้ากว่าอาหารทุกชนิดที่เขาเคยลิ้มลองมาในอดีต หน้ำซ้ำยังทิ้งรสชาติลึกล้ำเข้มข้นไว้ในปากด้วย
“ได้สิ แต่ข้าต้องคิดค่าใช้จ่ายนะ แท่งหนึ่งราคาแปดร้อยผลึก” ปู้ฟางเอนตัวพิงเก้าอี้พลางปรายตามองชายชรา มุมปากยกขึ้นขณะเอ่ย
ท่านเพิ่งบ่นไปเองไม่ใช่หรือว่าอาหารของที่นี่ไม่อร่อย หรือคนคนนั้นจะไม่ใช่ท่านกัน
คราวนี้ไม่บ่นแล้วเรอะ?!
ปู้ฟางกอดอกมองชายชราด้วยสีหน้านิ่งเฉย เมื่อผู้คนในร้านได้ยินราคาที่ชายหนุ่มเอ่ย พวกเขาก็อดสูดหายใจเอาลมเย็นๆ เข้าปอดไม่ได้
แปดร้อยผลึก… นี่เถ้าแก่ปู้คิดจะปล้นกันหรืออย่างไร
แค่อาหารจานเดียวแท้ๆ…
“ท่านเองก็ได้ลิ้มรสชาติความแตกต่างไม่เหมือนใครของอาหารจานนี้รวมถึงพลังปราณเที่ยงแ
