กลิ่นเหม็นรุนแรงกระจายไปทั่วครัว ทำให้ทุกคนต้องยกมือบีบจมูกด้วยความสะอิดสะเอียน กลิ่นนั้นช่างเลวร้ายเกินกว่าที่ใครจะทนไหว
ปู้ฟางขมวดคิ้วก่อนยกมือขึ้นโบกบริเวณจมูก เขาก้าวช้าๆ ออกไปจากห้องครัวก่อนออกคำสั่งเสียงขรึม “ใครสักคนช่วยดูเขาไว้ด้วย พอพิษถูกขับออกมาหมด เขาน่าจะมีแรงขึ้น”
สมาชิกตระกูลเซียวจ้องหน้ากันอยู่ไปมาอย่างมึนงง สุดท้ายหลินฉินเอ๋อร์และเซียวอวี่ก็รอดูคนเจ็บ ส่วนคนที่เหลือต่างแยกย้ายกันออกไป
ด้านเซียวเยียนอวี่นั้นเดินตามปู้ฟางออกมาที่สวนของคฤหาสน์ตระกูลเซียว
ดวงอาทิตย์กำลังค่อยๆ ลับขอบฟ้า ส่งแสงสุดท้ายขึ้นไปบนท้องฟ้า แสงอาทิตย์อัสดงทำให้เงาของทั้งคู่เป็นทางยาว สร้างบรรยากาศที่เกิดขึ้นได้เฉพาะในช่วงเวลานี้
เมื่อดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปทั้งดวง ความมืดก็เข้าปกคลุมา ดาวดวงน้อยกะพริบแสงอยู่รายรอบดวงจันทร์เสี้ยวสองดวง สุดท้ายปู้ฟางกับเซียวเยียนอวี่ก็เดินกลับเข้ามาในห้องโถงตระกูลเซียว
เซียวเคออวิ่นหายดีแล้ว เขาอาบน้ำเพื่อชำระล้างร่างกายจากพิษและกลิ่นเหม็นสาบเรียบร้อย ชายวัยกลางคนยังดูอ่อนแรงอยู่บ้างเพราะใบหน้ายังซีดเซียวริมฝีปากไร้สีเลือด เห็นได้ชัดว่ากระบวนการขจัดพิษนั้นช่างทุกข์ทรมานเป็นอย่างยิ่ง
ทว่าใบหน้าของหลินฉินเอ๋อร์และเซียวอวี่กลับมีรอยยิ้มกว้าง อีกทั้งสีหน้าของสมาชิกตระกูลเซียวคนอื่นๆ ก็โล่งใจขึ้นมาก เมื่อเห็นว่าพิษในกายของเซียวเคออวิ่นถูกกำจัดไปหมดแล้ว
“ขอบคุณคุณชายปู้มา
