ฮก
เสียงหนึ่งดังก้องขึ้นมาเบาๆ ราวกับเป็นเสียงร้องครางของอสูรเวท หลังจากนั้นเงาของอสูรเวทก็จางหายไปเบื้องบนชาม
กระแสลมแรงพวยพุ่งออกมา พัดผมที่มัดไว้ลวกๆ ของปู้ฟางจนปลิวกระจาย
เซียวเยียนอวี่ลุกขึ้นจ้องอาหารตรงหน้าอย่างตื่นเต้น มันทั้งเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังปราณและกลิ่นหอมเข้มข้น
อาหารโอสถทิพย์… เสร็จเรียบร้อยแล้วอย่างนั้นหรือ!
ปู้ฟางยกมุมปากขึ้น เขาหยิบมงกุฎเลือดที่หั่นเป็นสี่เหลี่ยมขึ้นมาอีกก้อน ก่อนจะทุบมันจนแหลกเป็นผงแล้วโรยลงไปบนจาน
“อาหารโอสถทิพย์ มัจฉาปีศาจพิษมงกุฎเลือดเสร็จสมบูรณ์แล้ว”
